วันที่ฟ้าไม่เป็นใจ

วันนี้เป็นวันที่ฟ้าไม่เป็นใจ เพราะอะไรถึงได้เป็นเช่นนี้ จำต้องเห็นภาพบาดตาช้ำชีวี หรือนี่คือบททดสอบใจของเรา ใจดวงน้อยเงียบเหงาแสนเปล่าเปลี่ยว อยู่คนเดียวมานานยังไม่ชิน ความเพ้อฝันในใจนั้นหมดสิ้น ได้แต่ดิ้นให้หลุดจากบ่วงใจ 13.36 น. 17 ม.ค. 2556 มั่วมาก ประมาณว่าอยากให้มันเข้าประเด็น แต่หาคำได้ไม่ลงตัว แต่งไม่ลื่นไหลเลยอ่ะ กว่าจะแต่งจบ ใช้เวลานานมากเลย แถมไม่เพราะอีกต่างหาก สงสัยเป็นเพราะร้างราจากวงการแต่งกลอนมานาน (ชอบแต่งตอนนั่งเบื่อๆ ในห้องเรียน) แอบคิดเอาเองว่า บทต่อไปจะพยายามแต่งให้มันลื่นไหลเป็นธรรมชาติมากกว่านี้ อันนี้อิงตามความรู้สึกจริงๆ เลยล่ะ เมื่อวานยังช็อกไม่หาย แต่ก็คิดว่าน่าจะไม่เป็นไรแล้วล่ะเรา เดี๋ยวไว้เล่าต่อในไดอารี่ ยังไงสุดท้ายเราก็ต้องอยู่ได้ด้วยตัวเราเอง และตัวเองก็เป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของตัวเองเช่นกัน Advertisements