1. ชายาพกดาบเข้าห้องหอ (王妃带刀入洞房) / เหลยเอินน่า (雷恩那) เขียน หยกชมพู แปล

on

1. ชายาพกดาบเข้าห้องหอ (王妃带刀入洞房) / เหลยเอินน่า (雷恩那) เขียน หยกชมพู แปล — เรื่องที่ 1 January 2020

1. ชายาพกดาบเข้าห้องหอ (王妃带刀入洞房) / เหลยเอินน่า (雷恩那) เขียน หยกชมพู แปล

ชื่อเรื่อง – ชายาพกดาบเข้าห้องหอ (王妃带刀入洞房)
ผู้แต่ง – เหลยเอินน่า (雷恩那) เขียน หยกชมพู แปล
สำนักพิมพ์ – แจ่มใส
จำนวนหน้า 376 หน้า
ราคา 289 บาท
พิมพ์ครั้งที่ 1 พฤศจิกายน 2562

คำโปรย

‘มู่ไคเวย’ สตรีผู้เก่งกล้า หัวหน้าสี่ปักษีแห่งหน่วยประตูหกบานมีชื่อเสียงเลื่องลือไปทั้งเมืองหลวง
ไม่ว่าจะการต่อสู้หรือความสามารถในการไขคดีล้วนไม่เป็นสองรองใคร
กระทั่งเป็นที่ถูกใจของไทเฮา ถึงกับมีพระราชทานสมรสให้แก่หลานชายของนาง ‘คังอ๋องฟู่จิ่นซี’
ทว่าฟู่จิ่นซีผู้นี้กลับเลื่องชื่อว่าเป็น ‘ท่านอ๋องหม้อต้มยา’ ชื่อดัง ร่างกายกระเสาะกระแสะมาแต่เด็ก
ท่าทางน่าสงสารขี้กลัวของเขาทำให้นางใจอ่อนยวบ
แม้แต่เรื่องในห้องหอทุกคนก็เหมือนจะให้นาง ‘เป็นฝ่ายรุก’ เสียอย่างนั้น

ในคืนวันเข้าหอเมื่อเขาจู่โจมกดร่างนางลงกับเตียง นางก็เพียงปล่อยให้เขากอดนางไว้ในอ้อมกอดอย่างว่าง่าย
ทุกๆ วันนางจะกินข้าวเป็นเพื่อนเขา ฝึกยุทธ์ให้เขาดู เดินหมากกับเขาด้วยใจที่สงสารเห็นใจเขา
พยายามตามสืบหา ‘ต้นสายปลายเหตุ’ ในวันที่แม่ของนางและพ่อแม่ของเขาต้องตาย

แต่คิดไม่ถึงว่าวันหนึ่งนางจะได้พบอีกด้านที่ไม่มีใครรู้ของท่านอ๋อง ‘ขี้โรค’ ขณะต่อสู้
ไม่นึกเลยว่าเขาจะกล้าหลอกลวงนางเช่นนี้ หากเขาไม่อธิบายให้ชัดเจน ก็อย่าหาว่านางใจร้ายกับเขาก็แล้วกัน!

ตัวละคร
มู่ไคเวย อายุ 15 ปี ⇒ 25 ปี
คังอ๋องฟู่จิ่นซี อายุ 25 ปี

รีวิวหลังอ่าน

เรื่องนี้เราได้อ่านตัวอย่างไป 6 ตอน ในช่วงที่หนังสือยังไม่ออก แล้วก็ชอบมากพอควรเลยแหละ เพราะนางเอกเป็นสายรุกและเก่งกาจไปเสียทุกอย่าง นอกจากนี้เรื่องนี้มีพี่น้องรีไรต์ เราก็เลยตื่นเต้นด้วย อ่านแล้วทำให้สนใจนิยายของเหลยเอินน่าจริงๆ เลย

และเราเพิ่งได้อ่านต่อจนจบก็วันนี้แหละ จริงๆ จะอ่านก่อนหน้านี้ แต่เป็นช่วงที่ยุ่งมากๆ เลยกลัวว่าจะติดแล้วลงแดง เลยปล่อยให้ตัวเองลงแดงแบบค้างๆ คาๆ แบบนั้นไปก่อน แล้วก็คิดไม่ผิดจริงๆ พอวันนี้มาอ่านต่อ ข้าแทบไม่ได้ลุกไปไหนเลยจ้าา ขนาดหิวยังต้องอ่านให้จบตอนลุ้นๆ แล้วค่อยไปต้มมาม่ากินเลย ฮาาาา จริงๆ ตั้งใจจะดู “A Love So Beautiful” ให้ได้สัก 5 ตอน เพราะวันนี้ไม่มีใครอยู่บ้าน แต่แล้วเพราะโดนเรื่องนี้ดัก เลยดูไปได้แค่ตอนเดียว แล้วอ่านเพลินๆ ยาวๆ จนจบเลยจ้าาา

ชื่อเรื่องภาษาจีนกับภาษาไทยตรงกันนะ อิอิ เป็นเรื่องที่ปกสวย เราชอบมากมาย เราชอบผู้หญิงใส่ชุดจีนโบราณสีแดง รู้สึกถึงความมีเสน่ห์อย่างบอกไม่ถูก และชอบชื่อมู่ไคเวยเป็นพิเศษ มีอยู่ช่วงจะมีชื่อมู่ไคเวยวนในหัวแบบหยุดไม่ได้เลย ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน แต่เวลาที่ท่านอ๋องเรียกมู่ไคเวยว่าเวยเวย เราดันนึกหน้าเป็นเวยเวยของเซียวไน่ไปเลย กร๊ากกกก

ข้อเสียของนักเขียนนามปากกานี้ก็คือ วางปมไว้ดูใหญ่โตและน่าติดตาม แต่ตอนเฉลยกลับเฉลยได้ไม่ค่อยพีคสักเท่าไร ตัวละครที่ดูเหมือนสำคัญก็ถูกเอ่ยถึงแค่นิดเดียว เหมือนจะสนุกมากๆๆ แต่ก็สนุกไม่สุด แต่อย่างน้อยตัวละครอย่างมู่ไคเวยกับฟู่จิ่นซีก็มีเสน่ห์มากๆ ทำให้รู้สึกถึงมิติของตัวละครได้อย่างชัดเจน แม้กระทั่งเฟิ่งชิงเฉิงเราเองก็ยังชอบ แบบว่าดูมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวจริงๆ

และข้อเสียอีกอย่างก็คือ พอเฉลยแล้วไม่ค่อยพีค ตอนจะจบก็จบรวบรัดไปหน่อยเหมือนกัน แต่โดยรวมก็ไม่ได้ถือว่าแย่ คือเรารู้สึกว่าช่วงท้ายๆ น่าจะขยายได้มากกว่านี้อีกหน่อยไรงี้ แต่ยังไงเราก็ประทับใจนักเขียนคนนี้ไปแล้วแหละจ้าาา

แอบอยากให้มีเรื่องราวขององค์ชายเก้าจริงๆ นะ ดูน่ารักแล้วก็ตลกดี ก็หวังเบาๆ ว่าจะมีนะ ขนาดเรื่องราวของเฟิ่งชิงเฉิง ท่านอาวุโส เรายังอยากให้มีเลยจ้าาา ตัวละครน่าติดตามจริงๆ นะ

ส่วนเมิ่งอวิ๋นเจิง มือปราบเทวดา ศิษย์พี่ของมู่ไคเวย ไม่ต้องลุ้นแล้วนะจ๊ะ มีเรื่องของเขาคนนี้แน่นอน ในเรื่อง “สตรีอ่อนโยนล้วนแฝงพิษร้าย” และเรื่องราวช่วงหลังๆ ของ “ชายาพกดาบเข้าห้องหอ” ก็จะแอบพันพัวพัวพันกับในเรื่องนั้นด้วยนิดหน่อย ยังไงปลายเดือนนี้ก็ได้อ่านกันแน่ๆ ค่ะ ตอนนี้ปกแวบๆ ออกมาแล้ว แอบขายของนิดหนึ่ง เพราะเป็นเรื่องที่เราได้โอกาสรีไรต์เป็นครั้งแรก รับรองความสนุกค่ะ ^_^

ก็ถือว่าเป็นแนวมากกว่ารักขนาดสั้นที่อ่านคลายเครียดสบายๆ ขำกับความเก่งกาจของนางเอก และความกลัวเมียไม่รักของท่านอ๋องมากๆ ท่านอ๋องช่างอ่อยเมียเหลือเกิน จริงๆ นะ

[สปอยล์]

มู่ไคเวยเป็นมือปราบที่ได้รับฉายาว่าอสุราหน้าหยก ได้ตามจับโจร แต่ก็ทำให้ได้เจอกับชายชุดดำที่เธอตั้งชื่อให้เขาว่าเฮยซาน หลังจากนั้นไม่นานมีเหตุเกิดที่วัด ที่ๆ ท่านอ๋องฟู่จิ่นซีกับไทเฮาได้ไปด้วย แล้วลูกพระที่วัดดันก่อเรื่องทำให้เกิดการฆ่าฟันกันมากมาย มู่ไคเวยก็ช่วยไว้ได้ และตอนนั้นก็สงสัยว่าใครกันที่เตะอะไรสักอย่างไปสกัดพระลูกวัดที่เป็นคนร้าย

ในอดีตนั้นแม่ของมู่ไคเวยเป็นจอมยุทธิ์หญิงที่ได้เข้าไปช่วยชีวิตของพ่อแม่ของฟู่จิ่นซี แต่สุดท้ายก็โดนพิษตาย ก่อนตายได้บอกกับฟู่จิ่นซีว่าอย่าได้ยุ่งเกี่ยวกับสกุลมู่เป็นอันขาด แต่เพราะการที่มู่ไคเวยช่วยฟู่จิ่นซีไว้ ทำให้ไทเฮาพระราชทานสมรสให้กับเขา ซึ่งเขานั้นเคยมีเรื่องราวว่าผู้หญิงคนไหนจะแต่งงานด้วย มักจะนอนแบบไม่ได้สติ แต่พอยกเลิกแต่งงาน ก็จะฟื้นคืนกลับมา

ฟู่จิ่นซีตั้งใจจะเอายาไปวางมู่ไคเวยเช่นกัน แต่ก็โดนนางจับได้ก่อน และไม่อยากจะวาง สุดท้ายนางเลยได้แต่งเข้าเป็นพระชายาของคังอ๋อง แต่ยังไม่ได้มีอะไรกัน เพราะท่านอ๋องร่างกายอ่อนแอ หลายๆ ครั้งมู่ไคเวยสงสัยเรื่องกลิ่นที่ได้ แบบเธอมักจะประสาทสัมผัสไว รู้สึกว่ากลิ่นที่เหมือนกับอัฐิของท่านแม่ที่ส่งกลับมาอยู่ในจวนคังอ๋องนี่แหละ

ต่อมามีนักบวชที่หนีไปได้ จู่ๆ ก็ทำให้หลีอ๋องเจอจนได้ และเหมือนโดนสะกดจิตทำให้ตอบอะไรวกวนไปมาเพียงเรื่องเดียว และในช่วงนี้ก็มีอีกคนโผล่มาเข้าทางหลีอ๋องแหละ ชื่อจิ้งกั๋วอะไรสักอย่างเราลืม ฮ่าๆๆๆ ทำให้หลีอ๋องเชื่อในความสามารถ แบบว่าทำให้คนและหมาฟื้นคืนชีพได้ ทำให้อยู่ยงคงกระพันไรงี้ และฮ่องเต้เองก็เริ่มให้มาเป็นคนติดตามข้างกายและมีอำนาจเหนือเสนาบดีทั้งปวง

มู่ไคเวยตามสืบเรื่องหลีอ๋อง เลยได้ขึ้นเรือไปเจอฟู่จิ่นซีจับมือกับสาวอื่น เลยโมโห แต่แล้วก็เกิดเหตุเรือล่มหลังจากได้เจอกั๋วๆ อะไรนั่นแหละ แล้วหลีอ๋องก็รอด องค์ชายเก้าก็รอด ส่วนท่านอ๋องกับมู่ไคเวยหายไป จริงๆ นักฆ่าตามฆ่ามู่ไคเวย และได้ท่านอ๋องช่วยกำจัด ความจริงเลยเปิดเผยว่าท่านอ๋องเก่งกาจ

มู่ไคเวยได้รู้ว่าเขาคือเฮยซาน และรู้ว่าเขาแกล้งเล่นละครเลยโกรธมาก แต่ตัวเองก็ได้รับพิษ เขาเลยร้อนใจขอร้องให้กินยาแก้พิษของท่านอาวุโสเฟิ่งด้วยเถอะ พอกินแล้วเขาก็เล่าทุกเรื่องให้ฟัง และพอกลับออกมาก็ทำเป็นคนอ่อนแอเหมือนเคย มู่ไคเวยโกรธก็จริง แต่ก็แค่อยากระบายด้วยการเตะต่อย เลยบอกว่าถ้าเขาแพ้จะขอแยกทาง เขาเลยจะยอมแพ้ไม่ได้ แต่สุดท้ายก็โดนเธอเตะจนลอยออกมาจากรถม้า

มู่ไคเวยได้เจอกับเฟิ่งชิงเฉิง ท่านอาวุโสที่เคยรักษาพิษในตัวของฟู่จิ่นซีเมื่อ 17 ปีก่อน และทำให้ร่างกายของเขาเปลี่ยนแปลงจนสามารถฝึกยุทธ์ได้เร็วกว่าคนอื่น เฟิ่งชิงเฉิงรับมู่ไคเวยไว้เป็นศิษย์

ต่อมาสกุลโจวโดนโทษทั้งตระกูล ท่านอ๋องลอบไปช่วยเด็กทารกสองคนออกมา แต่กลับบาดเจ็บ เพราะปะทะกับศิษย์พี่ของมู่ไคเวย มือปราบเทวดา และทำให้มือปราบเทวดาตามมาถึงจวน มู่ไคเวยเลยเล่นละครตบตาคนอื่นว่าท่านอ๋องโดนนางทำร้าย แต่หลอกเมิ่งอวิ๋นเจิงไม่ได้ ก็เลยได้คุยกันสามคนแบบละเอียดๆ

เมิ่งอวิ๋นเจิงจะต้องเข้าไปร่วมงานเลี้ยงของฮ่องเต้ ซึ่งมู่ไคเวยให้ยาวิเศษของเฟิ่งชิงเฉิงไว้สำหรับป้องกันตัวเอง แต่แล้วเพิ่งได้รู้ว่ากั๋วๆ อะไรนั่นมาจากแคว้นฉงซาง ที่โดนฮ่องเต้ปัจจุบันส่งแคว้นฝูหลีไปทำร้ายจนแคว้นฉงซางล่มสลาย คนนี้คงเป็นทายาทและกลับมาแก้แค้นฮ่องเต้ชิงอวี้ ฮ่องเต้ชิงอวี้กับพ่อของคังอ๋องเป็นพี่น้องฝาแฝดกัน คังอ๋องจริงๆ แค้นใจไทเฮาด้วย เพราะเป็นแม่แท้ๆ และรู้ว่าลูกชายกำจัดลูกชายอีกคน แต่ก็ทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น ถึงเขาจะกลับมาและไทเฮาให้ความรักเพื่อชดเชยความผิด แต่เขาก็ไม่ได้เปิดใจให้เต็มร้อย เพราะยังแค้นแหละนะ

ในงานเลี้ยงเกิดเหตุวุ่นวายจริงๆ คือฮ่องเต้จู่ๆ เสียสติและไล่ฆ่ารัชทายาทและลูกชายจนหมดสิ้น เหลือแค่องค์ชายเก้าที่ยังรอดเพราะทุกคนป้องกันไว้ได้ทัน มีแค่หมดสติไปเฉยๆ สุดท้ายเมิ่งอวิ๋นเจิง มู่ไคเวยก็มาช่วยไว้ทัน แต่ตอนที่เมิ่งอวิ๋นเจิงจะบีบคอกั๋วๆ อะไรนั่น ฮ่องเต้ดันเอามีดแทงตัวเองเฉยเลย ท่านอ๋องตามไปแต่จับไม่ทัน นอกจากช่วยฮ่องเต้ได้เท่านั้น แต่ก็ช่วยให้คืนสติได้ไม่นาน และบังคับให้เขียนราชโองการให้องค์ชายเก้าเป็นรัชทายาท หลังจากฮ่องเต้ออกมาและได้ขอโทษแม่ตัวเอง ซึ่งไทเฮาเองโมโหเหมือนกันนะ ว่าแบบว่าน่าจะให้ลูกชายอีกคนเป็นพี่คนโตไรงี้

ฮ่องเต้ได้รับพิษมากเกินไป จริงๆ จะให้เฟิ่งชิงเฉิงช่วยก็ช่วยได้แหละ เพราะเป็นเหมือนหมอเทวดาแต่ฟู่จิ่นซีก็ไม่ช่วย แบบว่าเอ็งทำกับข้าไว้มากมาย ให้เรื่องเป็นแบบนี้แหละดีแล้ว สุดท้ายก็เลยจากไป แล้วตอนนั้นก็มีคนพบศพของกั๋วๆ จริงๆ คือโดนเฟิ่งชิงเฉิงตามฆ่าโดยเผาทั้งเป็นเหลือแต่ใบหน้าที่ไม่ถูกเผา ที่นั่นพบศพหญิงสาวสองคนที่โดนเป็นภาชนะเพาะหนอนกู่พิษด้วย เฟิ่งชิงเฉิงเป็นคนที่เข้าข้างสตรี และไม่ค่อยชอบใจบุรษ ขนาดท่านอ๋องยังไม่ได้เป็นศิษย์เลย ฮาาาาา ส่วนท่านอ๋องก็กลัวว่าเวยเวยของเขาจะตามอาจารย์ไป และทิ้งเขาไรงี้

ลืมเล่าว่าก่อนลุยเรื่องงานเลี้ยงกัน สองสามีภรรยาบอกรักกันตรงหน้าประตูวัง แล้วก็บอกว่าจะต้องรอดไปด้วยกัน พอจบเรื่องราวก็ได้เข้าหอกันจริงๆ จังๆ สักที ก่อนหน้านี้เหมือนจะได้เข้าหอกัน แต่เพราะโดนหลันกูกูเข้ามาเจอพอดี ก็เลยพลาดจังหวะไป ฮ่าๆๆ ส่วนใหญ่จะเป็นมู่ไคเวยเป็นฝ่ายรุก อ่านไปก็ขำไปแหละนะ

องค์ชายเก้าได้เป็นฮ่องเต้ จริงๆ ท่านอ๋องหึงเมิ่งอวิ๋นเจิงด้วย เพราะเห็นท่าทีสนิทสนมกับเวยเวยของเขา แต่ตอนท้ายมู่ไคเวยก็บอกว่าเมิ่งอวิ๋นเจิงไปหาสาว เรารู้นะว่าไปหาใคร อิอิ อย่าลืมตามอ่านใน “สตรีอ่อนโยนล้วนแฝงพิษร้าย” กันนะคะ

ตอนท้ายมู่ไคเวยชวนท่านอ๋องไปต่างเมืองตามเฟิ่งชิงเฉิงไปไรงี้ ซึ่งตอนแรกท่านอ๋องโวยวาย แบบกลัวเมียทิ้ง ฮ่าๆ จนมู่ไคเวยบอกว่าจะให้ทิ้งไว้แล้วไปคนเดียวได้ยังไง ยังไงก็เป็นคนเดียวกันไปแล้ว

Bingo: https://www.facebook.com/groups/booksbingo/permalink/599427070854317/
GoodReads: https://www.goodreads.com/review/show/3045217760

Start 22.06 น. Wed 6 Nov 2019
End 14.36 น. Sat 11 Jan 2020
Review Date 21.08 น. Sat 11 Jan 2020

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s