69. บันทึกปิ่น 6 (簪中录 6) / เช่อเช่อชิงหาน (侧侧轻寒) เขียน อรจิรา แปล

on

69. บันทึกปิ่น 6 (簪中录 6) / เช่อเช่อชิงหาน (侧侧轻寒) เขียน อรจิรา แปล — เรื่องที่ 7 December 2019

69. บันทึกปิ่น 6 (簪中录 6) / เช่อเช่อชิงหาน (侧侧轻寒) เขียน อรจิรา แปล

ชื่อเรื่อง – บันทึกปิ่น 6 (簪中录 6)
ผู้แต่ง – เช่อเช่อชิงหาน (侧侧轻寒) เขียน อรจิรา แปล
สำนักพิมพ์ – สยามอินเตอร์บุ๊ค
จำนวนหน้า 280 หน้า
ราคา 230 บาท
พิมพ์ครั้งที่ 1 พฤษภาคม 2561

คำโปรย

หลี่ซูไป๋และหวงจื่อเสียเดินทางลงใต้จากเมืองหลวงสู่เสฉวน หนึ่งวันก่อนถึงเฉิงตูกลับโดนลอบจู่โจม ยันต์สาปแช่งสำแดงเดชให้ประจักษ์อีกครั้ง หลี่ซูไป๋และหวงจื่อเสียต้องตกอยู่สถานะเป็นตายยากคาดเดา ขณะมืดแปดด้านกับคดีเลือดของครอบครัว กลับได้พบกับอวี่เซวียนในสถานที่แห่งความทรงจำโดยบังเอิญ

ความรัก มิตรภาพและความผูกพันทวีความน่าหลงใหลด้วยความโลภ ทวีความบิดเบี้ยวอัปลักษณ์ด้วยความจริง สุดท้ายแล้วความจริงนั้นเป็นเช่นใด

ตัวละคร
หวงจื่อเสีย อายุ 12 ปี ⇒ 17 ปี ปลอมตัวเป็นหยางฉงกู่
หลี่ซูไป๋ (ขุยอ๋อง)
โจวจื่อฉิน อายุ 15 ปี ⇒ 20 ปี

รีวิวหลังอ่าน

เป็นเล่มที่สนุกมากเลยนะ เปิดเล่มมาก็เกิดอีกปมขึ้นมา ทำเอาคิดว่าจบเล่มจะคลายปมได้หมดเหรอ แต่ท้ายที่สุดนอกจากจะคลายได้หมดแล้ว ยังเฉลยปมของคดีบ้านของหวงจื่อเสียด้วยแหละ โอ้วววว อ่านมันมากเลยจ้าาาาา

แม้จะจำชื่อตัวละครไม่ค่อยได้ ในรีวิวส่วนของสปอยล์ก็มีเขียนชื่อมั่วๆ ไปหลายคน ฮาา แบบขี้เกียจกลับไปขุดหาว่าชื่ออะไรกันแน่ แต่สุดยอดตรงที่คนเขียนสามารถเก็บครบทุกประเด็นที่ทิ้งปมไว้ให้สงสัย และพอเฉลยก็ปิดได้หมดจริงๆ แต่ถึงกระนั้นเราก็ยังงงๆ ว่าคนนั้นอ่ะทำไมจู่ๆ จำได้ ฮาาาาา หรือเราอ่านข้ามอะไรไปหว่า

แอบคิดว่าคนร้ายที่แท้จริงจากไปได้ง่ายไปหน่อยนะ ชริๆ ดูเหมือนน่าสงสาร แต่ก็สงสารไม่ลง แกทำตัวเองแท้ๆ และความจริงที่เปิดเผยออกมา เราก็คิดว่าโคตรจังหวะนรกเลยแหละ แบบว่าทำไมโชคชะตาต้องเล่นตลกแบบนี้ด้วยนะ กระซิกๆๆๆๆ

ปิดท้ายเล่มด้วยความหน่วงๆ ในใจว่าหวงจื่อเสียกับหลี่ซูไป๋จะได้ลงเอยกันไหมเนี่ย ในเมื่อยังมีหวางอวิ้นเป็นคู่หมั้นของหวงจื่อเสียอยู่ เง่อออออออ ต่อให้เราเชื่อใจกับคำพูดท่านอ๋องที่บอกว่าไม่ต้องกังวลยังมีข้า บลาๆๆ แต่เราไม่ไว้ใจคนเขียน (เอ็งทำเหมือนเอ็งไม่เคยแอบอ่านสปอยล์ตอนจบ ฮาาาา)

แอบสงสารโจวจื่อฉินจริงๆ นะ คงจะแบบว่าข้าไปสืบคดีกับเอ็งทั้งสองเกือบจะตลอดเวลา แต่ทำไมเวลาเฉลยปมทั้งหมดแล้ว มีแค่สองคนนี้ที่รู้ แต่ข้าไม่รู้อะไรเลย เหมือนยืนงงในดงการสืบสวน แบบว่าเหมือนเชื่อมโยงอะไรในระดับปกติไม่ค่อยได้เลย จนบางทีก็สงสัยเหมือนกันว่าตัวละครโจวจื่อฉินออกมาตลกเกินไปหรือเปล่า หรือจะได้คู่กับแม่นางขายเนื้อที่โผล่มาบ่อยๆ ในช่วงเล่มหลังๆ นี้นะ

ตอนแรกว่าจะอ่านเล่ม 7-8 ให้จบในปี 2019 นี้ แต่เราว่าเราน่าจะอ่านไม่ทัน หรืออาจจะรีวิวไม่ทันในปีนี้ นั้นขอข่มใจตัวเองอีกไม่กี่วัน ยกยอดไปอ่านต้นปีหน้าเลยแล้วกันนะ

เล่มนี้สนุกจริง ทำเอาอยากอ่านเล่ม 7-8 ต่อโดยทันที แต่ก็ทำไม่ได้แหละ ก็ได้แต่อดทนต่อไป อย่างน้อยเราก็เคยเปิดอ่านตอนจบไปแล้ว ก็เลยสบายใจ กร๊ากกกกกกกกกกก ทำไมเราเป็นคนแบบนี้นะ แก้ไม่ได้ก็ต้องยอมรับกันไป อิอิ

[สปอยล์]

ต่อมากงชุนเหนียงได้จัดการแสดง โดยวันที่มีการแสดงก็มีน้องอีกคนชื่ออิ่นลู่อีมาแสดงมายากลด้วย ซึ่งมีทั้งหวงจื่อเสีย ขุยอ๋อง โจวจื่อฉิน แม่ทัพฉีเถิง หวางอวิ้น อวี่เซวียน น้องสาวและพ่อของโจวจื่อฉิน มาอยู่ในงานด้วย แต่แล้วจู่ๆ แม่ทัพฉีเถิงก็ถูกแทงตาย โดยหาอาวุธที่ถูกแทงไม่พบ และทุกคนกำลังให้ความสนใจกับการแสดงอยู่ด้วย

หวงจื่อเสียบอกว่าต้องกันทุกคนเพื่อตรวจสอบอาวุธ แม้แต่หวงจื่อเสียก็ถูกขุยอ๋องตรวจ จริงๆ โจวจื่อฉินอยากทำหน้าที่นี้ แต่ขุยอ๋องจะยอมเหรอ ฮาาาา หวงจื่อเสียก็รู้สึกเขินๆ ในตอนที่ตรวจ

คดีเหมือนจะตัน เพราะหาฆาตกรไม่เจอ ต่อมาหวงจื่อเสียก็พบเงื่อนงำต่างๆ ที่พบว่าจุดศูนย์กลางของทุกเรื่องจะมีอวี่เซวียนอยู่ด้วย เลยตามไปเจอพระอาจารย์ และลองจำลองเหตุการณ์ในวันที่ครอบครัวนางต้องจากไปหมดทุกคน เมื่อพบความจริงก็ยากที่จะทำใจยอมรับได้ ดีว่ามีขุยอ๋องอยู่ด้วยตลอด โดยนางจำลองด้วยการใส่กำไลปลาคู่ แล้วกำไลนั้นก็กระทบกับโถน้ำแกง พอตักน้ำแกงแล้วให้โจวจื่อฉินไปตรวจสอบ พบว่าน้ำแกงทั้งห้าถ้วยมีพิษจิว

หวงจื่อเสียรู้แล้วว่าคนที่เป็นนักฆ่าที่นางเจอบนเขานั้นก็คือหวางอวิ้น เพราะหลอกกอดตอนขี่ม้าแล้วพบว่ามีแผล และบอกว่ารู้แล้วด้วยว่าหวางอวิ้นสั่งคนมาให้ฆ่าท่านอ๋องและนางเป็นผลพลอยได้ แค้นที่นางทำให้บ้านเขาเสียชื่อใช่ไหม และยังหลอกใช้ท่านหญิงฉีเล่ออีก สุดท้ายขุยอ๋องโผล่มาก่อนที่นางจะทำท่าฆ่าหวางอวิ้น ทำให้หวงจื่อเสียได้แต่ทำเป็นบอกว่าเข้าใจผิด ส่วนขุยอ๋องบอกว่าเพราะเป็นหวางอวิ้นจึงทำอะไรได้ยากไง ตอนนั้นที่ทำเป็นปล่อยไป ก็เพราะรู้แหละว่าเป็นหวางอวิ้น

มาถึงตอนเฉลยคดีทั้งหมดกันแล้ว ฉีเถิงถูกฆ่าด้วยสองแม่นางกงชุนเหนียงกับอิ่นลู่อี เพราะแค้นใจที่ฉีเถิงหลอกลวงน้องเล็กแม่นางฟู่ของพวกนาง โดยอาวุธในการฆ่ามีความบางและแหลมคมมาก ซ่อนไว้ใต้แผ่นศิลา ใช้กระดาษที่ห่อขนมน้ำตาลมาปิดกรงผีเสื้อ และเอาเสื้อแขวนไว้ในตอนที่ไปลอบฆ่า พอเจาะรูให้ผีเสื้อบินออกมาทีละตัวเป็นไปจังหวะ พอถึงช่วงท้ายๆ ผีเสื้อก็จะบินเร็วขึ้นไรงี้

ส่วนคดีที่แม่นางฟู่กับเวินหยางตายนั้น คนฆ่าคือฉีเถิง เพราะคนรักที่แท้จริงของแม่นางฟู่คือฉีเถิง ที่ชอบไปเที่ยวตามหอคณิกาในชื่อของเวินหยาง ส่วนเวินหยางเองนั้นชอบไปหอนางโลมชาย เลยทำให้ฉีเถิงได้ใช้โอกาสนี้ใช้ชื่อของเวินหยางหลอกแม่นางฟู่ได้ ต่อมาพอจะแต่งงานกับน้องสาวของโจวจื่อฉินเลยวางแผนฆ่าทั้งคู่ให้ตายไปเลย ก็ได้พิษจิวจากอวี่เซวียน เพราะฉีเถิงเคยช่วยอวี่เซวียนจากการที่อวี่เซวียนคิดจะฆ่าตัวตาย ทั้งสองเลยสนิทกันและได้รู้จักพิษจิวจากำไลปลาคู่ที่หวงจื่อเสียเคยใส่

ส่วนคดีของบ้านหวงจื่อเสีย เฉลยด้วยการให้ดูละครจากการเล่าเรื่องก่อนว่าตอนอายุ 12 ที่ยังไม่ได้ย้ายมาเฉิงตู หวงจื่อเสียสืบคดีแรกได้โดยสงสัยว่าครอบครัวนี้ภรรยาไม่ได้ฆ่าตัวตาย แต่ถูกสามีฆ่าตาย ทำให้นางมีชื่อเสียงโด่งดัง แต่แล้วความยุ่งยากก็เกิด เมื่อสามีถูกตัดสินโทษประหาร แม่ก็รับไม่ได้เลยฆ่าตัวตาย น้องชายของผู้ตายเนี่ยแหละที่เห็นแม่ตายต่อหน้าต่อตาก็เศร้าแบบสุดๆ ต่อมาก็เป็นขอทาน แล้วก็ได้โอกาสเป็นลูกบุญธรรมของบ้านหวงจื่อเสีย โดยที่ต่างฝ่ายต่างก็ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายคือใคร

ที่พอเดากันได้คือท่านอ๋องเป็นคนที่จำพวกลายมือหรืออะไรต่างๆ แม่นมาก เลยทำให้รู้ว่าหวงจื่อเสียเป็นใครตั้งแต่แรกเจอ เพราะท่านอ๋องเคยอ่านคดีของหวงจื่อเสีย ส่วนเรื่องอวี่เซวียนเองนั้น ท่านอ๋องก็คิดว่าน่าจะเคยเห็นจากการที่เป็นญาตินักโทษนั่นเอง ตอนที่สืบสวนเรื่องที่ฉีเถิงตาย ต้องมีการสอบสวนและปั้มลายมือกันทุกคนที่เกี่ยวข้อง ทำให้เห็นของอวี่เซวียนด้วย

ต่อมาอวี่เซวียนในตอนนั้นได้เรียนจบ และรักกับหวงจื่อเสีย ก็โดนให้ออกจากบ้านหวงจื่อเสียไป เพราะอะไรสักอย่างเราก็ลืม ฮาาา เพิ่งอ่านจบก็ลืมแล้ว หวงจื่อเสียถูกจับแต่งงานกับหวางอวิ้น นางไม่พอใจ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ในตอนที่อวี่เซวียนแวะมาหาหวงจื่อเสีย แบบมองดูจากหน้าต่างห้องนอนนาง ก็ได้ยินคนเล่านิทานเล่าเรื่องที่หวงจื่อเสียเคยสืบได้ตอนอายุ 12 ปี ทำให้เขาเพิ่งจะรู้ว่าหวงจื่อเสียคือคนที่ทำลายครอบครัวเขา

หลังจากนั้นเขาเลยแค้นมาก แบบทั้งรักทั้งแค้นอ่ะนะ ได้รู้จักกับฉีเถิง แล้วก็ได้พบกับพระอาจารย์มู่ซานด้วย เลยทำกำไล แล้วใส่พิษจิวที่ได้มาจากฉีเถิง (แต่หลังจากนั้นปลาสีแดงหายไปนะ หรือพิษจิวมาจากปลาสีแดง เราก็ไม่รู้แฮะ) จะมีพิษจิว 3 จุด ใช้ขี้ผึ้งอุดไว้ ในตอนที่ก่อเหตุของบ้านหวงจื่อเสีย ก็เพียงแค่หาโอกาสสะกิดให้ขี้ผึ้งหลุดออกวงหนึ่ง และยืมมือหวงจื่อเสียฆ่าทุกคนให้ตาย แต่หวงจื่อเสียวันนั้นหงุดหงิดเลยไม่ได้ตาย เพราะไม่ได้กินน้ำแกงเข้าไปไง

ส่วนจดหมายสารภาพที่เห็น จริงๆ แล้วเป็นอวี่เซวียนเขียน แต่เพราะเขาลอกเลียนแบบลายมือที่แม้แต่คำเขียนผิดของหวงจื่อเสียได้ ก็เลยเขียนในแบบที่หวงจื่อเสียเขียน เขาตั้งใจฆ่าตัวตายหลังจากฆ่าตระกูลหวงไปแล้ว แต่ไม่สำเร็จเพราะเจอฉีเถิงมาห้ามก่อน ต่อมาได้พาอาจารย์มู่ซานมาสะกดจิตทำให้อวี่เซวียนลืมเรื่องราวบางอย่างไป ลืมไปจนกระทั่งโทษว่าหวงจื่อเสียเป็นฆาตกร เขาคงจะจำได้ทีหลังมั้ง ไม่มีบอกว่าอะไรทำให้จำได้ อาจจะเป็นท่านอาจารย์ก็ได้มั้ง

สุดท้ายหวงจื่อเสียก็ได้คลายปมในใจทั้งหมด ได้บอกว่าเคยรักอวี่เซวียนแต่ไม่ได้รักแล้ว ชาติไหนๆ ก็อย่าได้เจอกันอีกเลย อวี่เซวียนถูกลงโทษ แต่ก็ชิงกินพิษจิวจนตายไปก่อน ส่วนพระอาจารย์เหมือนจะตกเขาจนตายมั้ง

ลืมเล่าว่าคนที่ชนจนทำให้ทังกูเหนียงตายคือฉีเถิง เพราะฉีเถิงต้องการเอาก้อนเงินที่ให้ทังกูเหนียงคืน ก้อนเงินนั้นจะสามารถระบุว่ามาจากเรือนแม่ทัพฉีเถิงนั่นเอง ซึ่งคนที่จางสิงอิงเจอจนตัวเองตกเขาก็คือฉีเถิงนั่นเองแหละนะ

หวงจื่อเสียหลังจากนอนพักผ่อนในเรือนที่ตัวเองเคยอาศัยอยู่ เช้ามาก็ลุกมาแต่งตัวเป็นผู้หญิง แต่ไม่ได้ปักปิ่นของท่านอ๋องนะ เก็บไว้ในอกแทน โจวจื่อฉินตกใจมาก หวงจื่อเสียงงเลย เพราะเมื่อวานตอนเล่าเรื่องก็น่าจะรู้แล้วนี่หว่า ฮ่าๆๆ สุดท้ายโจวจื่อฉินก็บ่นแบบงอนๆ ว่าอะไรกัน ทำไมหวงจื่อเสียกับท่านอ๋องรู้กันตลอด ทำไมเขาไม่รู้ ทั้งๆ ที่ไปสืบด้วยตลอดไรงี้

หวงจื่อเสียไปคารวะครอบครัวตัวเองที่สุสาน แล้วท่านอ๋องก็อยู่ข้างๆ ตลอด ครอบครัวหวงที่เป็นญาติห่างๆ บอกว่าเมื่อเปิดเผยตัวแล้ว ก็กลับบ้านตระกูลหวงซะ ไม่สามารถอยู่ข้างกายท่านอ๋องได้แล้ว และหวางอวิ้นเองก็ยังไม่ได้ปฏิเสธหนังสือสัญญาแต่งงาน เพราะฉะนั้นสัญญานั้นยังมีผลอยู่ ท่านอ๋องก็ได้แต่ปลอบว่า อย่ากังวลใจ ยังมีข้า ส่วนเรานั้นเหรอ ฮ่าๆ ยังคิดอยู่เลยว่าจะเป็นไปได้ยังไงที่หวงจื่อเสียกับท่านอ๋องจะได้ลงเอยกัน แต่แอบอ่านตอนจบแล้วล่ะ ก็เลยสบายใจ แม้จะไม่รู้ว่าระหว่างทางเรื่องราวจะคลี่คลายไปยังไง

Bingo: https://www.facebook.com/groups/booksbingo/permalink/587750815355276/
GoodReads: https://www.goodreads.com/review/show/2411740406

Start 18.38 น. Wed 25 Dec 2019
End 22.13 น. Sat 28 Dec 2019
Review Date 19.33 น. Sun 29 Dec 2019

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s