68. บันทึกปิ่น 5 (簪中录 5) / เช่อเช่อชิงหาน (侧侧轻寒) เขียน อรจิรา แปล

on

68. บันทึกปิ่น 5 (簪中录 5) / เช่อเช่อชิงหาน (侧侧轻寒) เขียน อรจิรา แปล — เรื่องที่ 6 December 2019

68. บันทึกปิ่น 5 (簪中录 5) / เช่อเช่อชิงหาน (侧侧轻寒) เขียน อรจิรา แปล

ชื่อเรื่อง – บันทึกปิ่น 5 (簪中录 5)
ผู้แต่ง – เช่อเช่อชิงหาน (侧侧轻寒) เขียน อรจิรา แปล
สำนักพิมพ์ – สยามอินเตอร์บุ๊ค
จำนวนหน้า 280 หน้า
ราคา 230 บาท
พิมพ์ครั้งที่ 1 มีนาคม 2561

คำโปรย

หลี่ซูไป๋และหวงจื่อเสียเดินทางลงใต้จากเมืองหลวงสู่เสฉวน หนึ่งวันก่อนถึงเฉิงตูกลับโดนลอบจู่โจม ยันต์สาปแช่งสำแดงเดชให้ประจักษ์อีกครั้ง หลี่ซูไป๋และหวงจื่อเสียต้องตกอยู่สถานะเป็นตายยากคาดเดา ขณะมืดแปดด้านกับคดีเลือดของครอบครัว กลับได้พบกับอวี่เซวียนในสถานที่แห่งความทรงจำโดยบังเอิญ

ความรัก มิตรภาพและความผูกพันทวีความน่าหลงใหลด้วยความโลภ ทวีความบิดเบี้ยวอัปลักษณ์ด้วยความจริง สุดท้ายแล้วความจริงนั้นเป็นเช่นใด

ตัวละคร
หวงจื่อเสีย อายุ 12 ปี ⇒ 17 ปี ปลอมตัวเป็นหยางฉงกู่
หลี่ซูไป๋ (ขุยอ๋อง)
โจวจื่อฉิน อายุ 15 ปี ⇒ 20 ปี

รีวิวหลังอ่าน

เป็นเล่มที่สนุกช่วงต้นและช่วงท้าย ฮ่าๆ เอาเป็นว่าจริงๆ ก็สนุกแหละ แต่เราไม่ชินจ้าาาาา ไม่ชินกับความสัมพันธ์ของหวงจื่อเสียและท่านอ๋องนั่นเอง แบบว่าเหมือนอยู่ดีๆ ยังอยู่เลเวล 0.5 แล้วก็ข้ามไปที่เลเวล 7 ในชั่วข้ามคืน แม้ว่าเหตุการณ์จะเป็นใจ แต่ข้านี่แหละที่ยังตามไม่ทัน และชอบโมเม้นท์เดิมๆ ที่ท่านอ๋องซึนๆ กับหวงจื่อเสียที่ไม่เคยสนใจว่าทำไมท่านอ๋องชอบถีบนาง กร๊ากกกก

เล่มนี้เข้าใกล้ความเป็นจริงเรื่องของครอบครัวหวงจื่อเสีย และการที่หวงจื่อเสียเหมือนจะยอมรับแล้วว่า ความรักที่เคยมีให้กับอวี่เซวียนนั้นเป็นแค่อดีตที่ผ่านเลยไป ส่วนท่านอ๋องคืออนาคตที่น่าจะเป็นไปได้ของนาง วี๊ดวิ่วววววว ข้าไม่ชินจริงๆ แฮะ ฮ่าๆๆ

แต่คดีก็ยิ่งซับซ้อน เพราะเมื่อโดนตามฆ่าขนาดนี้ ปลอมตัวแล้วก็ยังโดนไล่ฆ่าอีก จนคิดว่าทั้งคดีของครอบครัวหวงจื่อเสีย คดีที่เกิดกับน้องเล็กสาวงาม แล้วก็เรื่องราวของท่านอ๋องที่ยังสงสัยเกี่ยวกับการตายของอดีตฮ่องเต้ พ่อของตัวเอง อาจจะเกี่ยวข้องกันได้อย่างอีรุงตุงนังเลยทีเดียว เราคาดเดาว่าเป็นอย่างนั้นนะ

และเราก็ทำใจตั้งแต่แรกแล้วว่า อ่านเล่มนี้จบ จะทำให้ค้างคาใจ เพราะว่าแทนที่ช่วงใกล้จะจบเล่มจะสามารถไขคดีได้เพิ่มเติม กลับมีอะไรเกิดขึ้นอีกมากมาย และปมยิ่งซับซ้อนขึ้นจนรู้สึกสับสนงงงวยไปบ้าง ปัญหาของเราคือเราจำชื่อตัวละครอื่นๆ ไม่ค่อยได้หรอก แล้วใครที่เคยผ่านเลยไปในสองเล่มแรก ก็ยิ่งแล้วใหญ่จ้าาา บางทีอ่านไปก็งงๆ ว่าแล้วเอ็งคือใครล่ะ ข้าก็จำไม่ได้เว้ยยย ฮ่าๆ

โดยรวมเล่มนี้จึงเป็นเล่มที่ลุ้นหนักมาก สนุกมาก แล้วก็ไม่ชินอย่างมาก ฮาาาาาา อาจจะชินอีกทีตอนอ่านเล่ม 8 แล้วก็ได้ กร๊ากกกก แต่อย่างน้อยก็ดีใจว่าท่ามกลางการสืบคดีที่เครียดเหลือเกิน ไหนจะโดนตามฆ่า ก็ยังได้พบรักแท้นะจ๊ะ ทำไมหวงจื่อเสียช่างมีเสน่ห์เหลือเกิน มีทั้งอดีตคนรัก อดีตคู่หมั้นที่เกือบจะได้แต่งงานเข้าไป และท่านอ๋องที่แอบชอบแต่ก็ซึน ใครๆ ก็รักหวงจื่อเสีย ไหนจะโจวจื่อฉินที่มีหวงจื่อเสียเป็นไอดอล ฮาาาา เห็นความคลั่งไคล้ที่แสดงออกมาก็ฮาแล้วจ้าาาาา

เดี๋ยวอ่านเล่ม 6 จบ จะรีบมารีวิวโดยไวนะ แต่ก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าจะอ่านในปีนี้ หรือจะขึ้นปีหน้าเลย ช่วงนี้ชีวิตยุ่งเหยิงพอควรเลยนะ แต่ถ้าเป็นไปได้ อย่างน้อยก็อยากอ่านให้จบเล่ม 6 ก่อนจะขึ้นปีใหม่นั่นเอง ^^ จริงๆ ตอนแรกคิดว่าจะอ่านให้จบเล่ม 8 เลย แต่คิดว่าอาจจะไม่ทัน ก็เอาเป็นว่าอ่านได้เท่าที่อ่านไหว ฮ่าๆๆๆ

[สปอยล์]

หวงจื่อเสียเดินทางไปเสฉวน เมืองเฉิงตูพร้อมกับขุยอ๋อง เพื่อกลับไปสืบคดีของบ้านตัวเอง ระหว่างทางเจอท่านหญิงฉีเล่อ แล้วหลังจากนั้นก็โดนลอบทำร้าย จนเกือบเอาชีวิตไม่รอด ขุยอ๋องบาดเจ็บหนัก ท่านหญิงฉีเล่อตายไป หวงจื่อเสียได้แต่พยายามหาทางรักษาขุยอ๋องให้ฟื้นขึ้นมา จับนักฆ่าได้คนหนึ่ง ก็เอาของเอาเงินมาใช้ แถมยังทำร้ายนักฆ่านั้นให้บาดเจ็บด้วย นักฆ่านี้ทำเหมือนรู้จักหวงจื่อเสีย ขุยอ๋องเองก็เหมือนจะรู้จักนักฆ่านี้ด้วย

ลืมเล่าเลย พอพักอยู่ด้วยกันมานานสองต่อสอง ทำให้ต่างเปิดเผยความในใจกัน หวงจื่อเสียเองก็หวั่นไหวกับท่านอ๋องแล้ว เราเองก็ไม่ชิน เพราะรู้สึกว่าอะไรจะรวดเร็วขนาดนี้ ก่อนหน้านี้ยังซึนกันหนักๆ อยู่เลย และหวงจื่อเสียก็ไม่มีท่าทีอะไรกับท่านอ๋องด้วย จู่ๆ ก็เกิดปิ๊งๆ ปั๊งๆ กันรวดเร็วจังเลยน้าาา

หลังจากนั้นก็ปลอมตัวเข้าเมืองเฉิงตูกันมา พักที่โรงเตี๊ยมได้ไม่นาน เจอกับโจวจื่อฉิน ซึ่งขำมาก บอกว่าเดี๋ยวจะตามหาท่านอ๋อง จนท่านอ๋องได้แต่บอกว่าข้าอยู่ตรงหน้าเอ็งแล้วจ้าาาา ฮ่าๆๆ หลังจากนั้นก็ช่วยกันสืบคดีที่หญิงงาม น้องเล็กในบรรดาพี่น้องที่ร่วมสาบานกัน ได้ฆ่าตัวตายพร้อมชายคนรัก ทั้งๆ ที่ฝ่าฟันมาด้วยกันหลายปี กว่าจะได้สมหวังเกือบจะได้แต่งงานกันแล้ว

พบว่าที่นิ้วมือมีรอยดำ แล้วจากการตรวจสอบพบว่าเป็นพิษจิว ทำให้หวงจื่อเสียนึกถึงคดีบ้านตัวเอง เพราะท่านอ๋องกับโจวจื่อฉินไปขุดศพของบ้านหวงจื่อเสียเพื่อหาหลักฐาน ขุยอ๋องเองก็บอกว่านั่นแหละน่าจะมาจากพิษจิวขั้นที่สอง พิษจิวขั้นแรกทำให้ตายทันที แต่ถ้ามาต่อที่สองจะทรมานกว่าจะตาย มีฤทธิ์เหมือนสารหนู และได้มาจากในวังเท่านั้น

ได้พบกับอวี่เซวียนด้วย ซึ่งอวี่เซวียนคลายความไม่เชื่อใจหวงจื่อเสียไปบ้าง แต่ก็ยืนยันว่าจดหมายที่หวงจื่อเสียเขียนถึงเป็นลายมือของนาง หวงจื่อเสียเลยได้แต่บอกว่าพบแล้วว่าเป็นพิษจิว ไม่ใช่สารหนูที่หวงจื่อเสียถือและทำหน้าประหลาด รวมถึงข้อความในจดหมายด้วย

ต่อมากงชุนเหนียน ชื่อนี้มั้ง พี่ใหญ่ของสาวงาม สงสัยเรื่องการตายของน้องเล็ก เลยขอร้องให้ช่วยสืบหาความจริง ระหว่างนั้นหวงจื่อเสียได้กลับไปบ้านตัวเอง แล้วก็เจอกำไลที่อวี่เซวียนเคยให้มา สุดท้ายโจวจื่อฉินก็ได้ไปเก็บไว้ชื่นชมที่กรม แบบว่ามีหวงจื่อเสียเป็นไอดอล จนหลายครั้งท่านอ๋องยังเคยถามว่า จะให้บอกโจวจื่อฉินไหมว่าเจ้าคือใคร ฮ่าๆๆ

หวงจื่อเสียกับท่านอ๋องได้พบกับพระที่อวี่เซวียนเลื่อมใส และหวงจื่อเสียเองเกือบจะถูกสะกดจิต ท่านอ๋องช่วยไว้ได้ทัน เมื่อออกมาก็สงสัยในประเด็นนี้ เลยได้บอกอวี่เซวียน ทางอวี่เซวียนเลยพาไปที่บ้านตัวเอง ที่หวงจื่อเสียคุ้นเคยดีสมัยคบหากัน ได้เอาจดหมายฉบับหนึ่งมาให้ดู บอกว่าอยู่ที่นี่ตั้งแต่หลังเกิดเหตุ และเป็นลายมือหวงจื่อเสีย (เรานี่สงสัยว่า หวงจื่อเสียโดนสะกดจิตจนเขียนขึ้นมาเองหรือเปล่า หรือมีใครลอกลายมือ)

แม่ทัพฉีอะไรสักอย่าง เลื่อมใสพระคนนั้นด้วยนะ จะแต่งเข้าบ้านของโจวจื่อฉิน มีท่าทีแปลกๆ กับอวี่เซวียน แถมพอเจอกับโจวจื่อฉินก็ยังโยนข้าวย่าง แล้วก็จับโจวจื่อฉินล้างมือแบบสุดๆ จากนั้นหวงจื่อเสียก็เลยแอบเอาข้าวย่างที่ถูกโยนทิ้งเก็บกลับมา และสุดท้ายก็ล่อให้สุนัขข้างทางตัวหนึ่งกิน และเอาสุนัขนั้นมาเป็นสายสืบ เรายังงงๆ ประเด็นนี้อยู่ น่าจะเฉลยเล่มหน้ามั้ง

พระที่ว่าคือพระที่เคยเข้าไปเทศนาธรรมก่อนที่พ่อของท่านอ๋องจะตายจากไป หลายๆ อย่างหวงจื่อเสียคิดว่าพระโกหก เพราะไม่ตรงกับที่ท่านอ๋องเห็นกับตา และไม่ตรงกับที่รู้มาจากพ่อของจางสิงอิง

ไม่นานจู่ๆ ได้พบจางสิงอิงโผล่มาที่โรงเตี๊ยม พร้อมกับพาจิ่งอวี้ องครักษ์ของท่านอ๋องที่บาดเจ็บหนักมาด้วย เล่าว่าจิ่งอวี้เจ็บหนัก แต่จางสิงอิงโดนคนขี่ม้าสวนมาด้วยความเร็วสูงจนตกลงมาจากหน้าผา กำลังจะถูกเสือดาวจับกิน ได้จิ่งอวี้ช่วยโยนก้อนหินใส่เสือดาว สุดท้ายเลยรอดกันมา ก็พาจิ่งอวี้มารักษา แต่หมอก็บอกว่าอาการหนักนะ

สืบคดีของน้องเล็กกันต่อ แต่ก็ยังไม่มีความคืบหน้า หวงจื่อเสียพาโจวจื่อฉินมาเจอกับจางสิงอิงและจิ่งอวี้ แต่แล้วคืนนั้นห้องจิ่งอวี้ไฟไหม้ และหลังจากนั้นรอบข้างก็ไฟไหม้หมด ประตูบานเดียวที่หนีรอดของทุกคนก็มีคนร้ายดักซุ่มทำร้ายอยู่ สุดท้ายจิ่งอวี้สละชีวิตตัวเองออกไปเพื่อปกป้องทุกคน ทำให้คนอื่นๆ รอด แต่จิ่งอวี้ไม่รอด แม้จะเป่าปากเรียกพวกพ้องให้มาช่วยท่านอ๋องได้ก็ตาม

หลังจากนั้นทั้งสี่คนเลยไปพักที่โรงเตี๊ยมของกงชุนเหนียนที่พักอยู่อีกที่นั่นเอง ต่อมาเจอศพของคนที่เคยอยู่กับน้องเล็ก ตกเขาตาย ซึ่งหวงจื่อเสียก็สืบจากพวกคนรู้จักของคนชื่อทังอะไรสักอย่างเนี่ย ถามทั้งเพื่อนบ้าน หลานชาย และคนอื่นๆ และยังตามหากำไลที่ตัวเองเคยมี (หรือเปล่าหว่า) ที่โรงรับจำนำ ว่าใครเอาเงินมาซื้อของที่หลุดจำนำไป ทางโรงรับจำนำบอกว่าถ้าได้ข้อมูลจะบอกให้รู้ เพราะในรายละเอียดไม่มีเขียนว่าใครซื้อไป

ลืมเล่าว่าปลาแดงที่ท่านอ๋องเลี้ยงดูนั้น แม่ทัพเก็บไว้ได้ ท่านอ๋องเลยเลิกสนใจไปก่อน และเหมือนเคยได้ยินว่าแม่ทัพฉีอะไรนั่นก็รู้เรื่องปลาแดงเป็นอย่างดีอีก น่าสงสัยจริงๆ นะเนี่ย

Bingo: https://www.facebook.com/groups/booksbingo/permalink/583406889123002/
GoodReads: https://www.goodreads.com/review/show/2303148528

Start 13.42 น. Sun 15 Dec 2019
End 21.15 น. Tue 24 Dec 2019
Review Date 23.23 น. Tue 24 Dec 2019

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s