49. รอยประทับสีเลือด (The Body Finder) / Kimberly Derting

on

49. รอยประทับสีเลือด (The Body Finder) / Kimberly Derting เขียน ลมตะวัน แปล — เรื่องที่ 2 July 2019

49. รอยประทับสีเลือด (The Body Finder) / Kimberly Derting

ชื่อเรื่อง – รอยประทับสีเลือด (The Body Finder)
ผู้แต่ง – Kimberly Derting เขียน ลมตะวัน แปล
สำนักพิมพ์ – แจ่มใส
จำนวนหน้า 272 หน้า
ราคา 179 บาท
พิมพ์ครั้งที่ 2 ตุลาคม 2554

คำโปรย

คนส่วนใหญ่อยากมีพรสวรรค์ที่ทำให้ตัวเองแตกต่างจากคนอื่น แต่หากเป็นพรสวรรค์ ‘ไม่ธรรมดา’ ของสาวน้อยวัยสิบหกอย่างไวโอเลต แอมโบรสล่ะก็ คงไม่มีใครอยากมีแน่ เพราะมันดึงดูดและชักนำให้เธอค้นพบซากสิ่งมีชีวิตที่ถูกทิ้งไว้อย่างไม่เป็นที่เป็นทาง

ทว่ายิ่งผ่านไปนานวันเข้า สิ่งที่เธอค้นพบกลับไม่ใช่ซากหนูหรือนกตัวเล็กๆ ที่ถูกแมวจัดการเหมือนเคย แต่เป็นร่างไร้วิญญาณของเด็กสาววัยไล่เลี่ยกันที่ถูกใครบางคนดับลมหายใจ แถม…ไม่ได้มีแค่ศพเดียวเสียด้วย

ทั้งๆ ที่มันไม่ใช่เรื่องที่เธอต้องมาข้องเกี่ยวด้วยแท้ๆ ทว่าเมื่อฆาตกรเริ่มตีวงล้อม เลือกเหยื่อเป็นคนใกล้ตัวเธอทุกที รู้อย่างนี้แล้วจะให้เธออยู่เฉย ไม่กระโจนลงมายุ่งด้วยได้หรือ!

ตัวละคร
ไวโอเลต แอมโบรส (ไว) อายุ 16 ปี
เจย์ ฮีตัน

รีวิวหลังอ่าน

เคยอ่านไปเมื่อเดือนกันยายน 2014 จนถึงหน้า 114 แล้วไม่ได้อ่านต่อ แล้วทีนี้ในตอนนี้เรากำลังจะทยอยตามเก็บเรื่องที่อ่านดองมานานหลายปีให้มันจบๆ ไปซะ ฮ่าๆ เพื่อจะพบว่าจริงๆ เรื่องนี้ไม่ได้แค่เล่มเดียวจบ กรี๊ดดดด มีอีก 3 เล่มให้อ่านจ้า ซึ่งไม่มีให้หาซื้อแระ

แต่เสิร์ทเจอว่าที่หอสมุดแห่งชาติมี เดี๋ยวว่างๆ อาจจะไปนั่งอ่านให้ครบเลย ไม่ได้ไปหอสมุดแห่งชาติมาสิบปีแล้วมั้ง คิดถึงตอนสมัยมัธยมที่มักจะแวะไปนั่งอ่านในวันหยุดหลังจากเรียนพิเศษเคมีอุ๊แล้ว ฮ่าๆ (เราชอบลงคอร์ส 7 โมงเช้า เรียนเสร็จก็สิบโมงเอง ก็เดินมาอ่านหนังสือที่หอสมุดแห่งชาติ)

สำหรับเรื่องนี้เหมือนจะสนุกนะ แต่เรารู้สึกก้ำกึ่ง เพราะแทนที่เรื่องราวจะเล่าถึงว่าทำไมฆาตกรต้องทำแบบนั้น หรือสัมผัสที่ไวโอเลตเรียกว่ากังวาน คือสิ่งที่ผู้ตายส่งต่อมายังฆาตกร ทำให้ไวโอเลตรับรู้และสามารถแอบบอกอาตัวเองได้ว่าคนนี้แหละฆาตกร แต่เรื่องราวไม่ได้เจาะลึกขนาดนั้นอ่ะ วันๆ มักจะเป็นความเวิ่นเว้อที่ไวโอเลตตกหลุมรักเจย์ เพื่อนสนิทที่ไม่กล้าคิดเกินคำว่าเพื่อน แม้จะเคยลองจูบกันแล้ว

เพื่อนสนิทที่เคยลองจูบกัน และบอกว่าเราเป็นแค่เพื่อนเถอะ เพราะรู้สึกแหวะๆ ไรงี้ แต่เพราะพอโตขึ้นมา เข้าสู่วัยรุ่นแล้ว อารมณ์รักวัยรุ่นคงเพิ่งเกิดแหละมั้ง เธอก็เลยตกหลุมรักเพื่อนสนิท แต่พอตกหลุมรักก็ไม่กล้าบอก และดันเจอว่าเพื่อนรักก็ดันฮอตฮิตในหมู่สาวๆ อีก แถมเพื่อนรักก็ทำท่าจะไปเดทกับคนอื่นอีก ไวโอเลตก็เลยยิ่งฟุ้งซ่านคิดอะไรเยอะแยะไปหมด

จริงๆ ก็เข้าใจนะว่าสำหรับเด็กอายุ 16 แบบนี้ ต่อให้สามารถรับรู้กังวานของใครได้ และมีพ่อแม่ที่รู้ว่าลูกเป็นยังไง และคอยห้ามไม่ให้ออกไปหาฆาตกรเอง แต่เพราะการเล่าเรื่องที่เน้นไปกิจวัตรประจำวันทั่วไปของไวโอเลตมากเกินไป เราเลยอ่านไปแบบเบื่อๆ เหอๆๆ แถมอ่านจนจบก็ยังไม่เข้าใจว่าฆาตกรทำไปทำไม เหมือนเรื่องจะจบง่ายเกินไปอ่ะ

แต่ด้วยสำนวนแปลของคุณลมตะวัน ที่เราเห็นแค่ชื่อก็พร้อมจะติดตามผลงานเสมอ ก็ทำให้อ่านสนุกในระดับหนึ่ง สำนวนการแปลมีผลต่อความสนุกในการอ่านนิยายด้วยนะฮับ บอกเลยว่ามีผลจริงๆ นะ เคยอ่านเรื่องที่สนุกมาก แต่แปลไม่ได้เรื่อง ก็ทำให้เซ็งได้เหมือนกัน เพราะฉะนั้นรอยประทับสีเลือดนี้ ต่อให้อยู่ในโหมดที่เราคิดว่าแอบน่าเบื่อ แต่เพราะได้สำนวนแปลที่ดี ก็เลยทำให้สนุกในระดับหนึ่งเลยทีเดียว ^_^

[สปอยล์]

ไวโอเลตมีสัมผัสพิเศษ ที่สามารถสัมผัสได้ถึงกังวานของผู้ตายที่ติดตัวฆาตกรได้ เธอเคยเจอศพเด็กผู้หญิงตั้งแต่เธออายุ 8 ขวบ แล้วตอนเด็กๆ ก็มักจะเจอศพสัตว์ต่างๆ เลยมักจะเก็บมาฝังไว้ พ่อแม่ และอาที่เป็นตำรวจรู้ความสามารถนี้ รวมถึงเจย์ เพื่อนสนิทที่เล่นมาด้วยกันตั้งแต่เด็กๆ

ในตอนนี้ไวโอเลตรู้สึกตกหลุมรักเจย์ แต่เจย์ดันไปสนิทกับดาวโรงเรียนซะงั้น ทำให้เธอน้อยใจ แต่ไม่กล้าแสดงออก เมื่อเกรดี้ชวนไปงานเต้นรำ เลยตกลงแบบที่ไม่ได้คิดอะไรเกินกว่านั้น แต่พอเจย์รู้แล้วก็โกรธ และตอบตกลงไปงานเต้นรำกับดาวโรงเรียน

เกิดเหตุฆาตกรรมหญิงสาวต่อเนื่องหลายราย และนานวันเข้าก็ใกล้ตัวเข้ามาเรื่อยๆ ทั้งเด็กสาวที่ไวโอเลตเคยเป็นพี่เลี้ยง และคนที่ไวโอเลตได้เจอในคืนที่เกรดี้จูบเธอ แล้วเจย์มาต่อยเกรดี้ไว้ รวมถึงจูบไวโอเลตแล้วสารภาพรักเธอ และบอกว่าข้านี่แหละที่ตั้งใจทำให้ไวโอเลตหึง จากนั้นก็คบกัน แล้วแสดงออกให้ทั้งโรงเรียนรู้จ้าาาา

ไวโอเลตแอบตามหาฆาตกรในห้าง แต่สุดท้ายตอนที่ไปกับเจย์ แล้วหลบหายจากเจย์ไป ก็เจอแค่กังวานของคนที่จิตใจโหดเหี้ยม แต่ไม่ใช่ฆาตกร เจย์โกรธมาก และหลังจากนั้นตอนที่คบกันแล้ว และตามหาเด็กสาวคนที่อยู่ในงานเลี้ยงคืนนั้น ไวโอเลตเจอกังวานคนร้าย และทำให้อาจับคนร้ายได้ แต่ก็ยังติดอะไรสักอย่างอยู่ในใจ เหมือนเรื่องไม่น่าจะจบไวขนาดนี้ และศพที่เจอกลับกลายเป็นเด็กสาวอีกคนที่ไวโอเลตเคยเป็นพี่เลี้ยง ไม่ใช่คนที่อยู่ในงานเลี้ยง

และแล้วก็มีการเปิดเผยมุมของฆาตกร ว่าจริงๆ มีอีกคน คนที่โดนจับเป็นแค่คู่หู และทำตามเฉยๆ ส่วนตัวจริงเล็งไวโอเลตไว้แล้ว และเดาได้ล่ะว่าไวโอเลตมีส่วนเกี่ยวข้องที่ทำให้อาของเธอจับคนร้ายได้ ไวโอเลตเริ่มโดนตามล่าตอนที่ออกไปวิ่งคนเดียว เธอรู้สึกได้วิ่งหนีจนตกแม่น้ำไปขาเคล็ด เจย์ต้องคอยช่วยเหลือ และเธอก็ได้ไปงานเต้นรำแบบที่ต้องพกไม้พยุงตัวไปด้วย

เจย์ล้มเลิกการไปกับดาวคณะ และไปกับไวโอเลต หลังจากที่คบหากัน และในงานนี่แหละ ที่ไวโอเลตไปเข้าห้องน้ำกับเพื่อน ในที่ๆ ไม่มีคน ทำให้คนร้ายโผล่มาจับตัวไวโอเลตไป เจย์เอะใจว่าหายไปนาน ถามเพื่อนเธอปุ๊บก็วิ่งตามหาทันที ทำให้ช่วยไว้ได้ทัน เจย์เฉียดถูกยิง แต่คนร้ายมึนเพราะโดนไม้พยุงตัวของไวโอเลตฟาดหัว ส่วนอาสตีเฟ่นก็มาช่วยไว้ทัน เลยยิงคนร้ายตาย คนร้ายคือคนที่ทำงานกับอามานับสิบปี แล้วก็แฝงตัวเป็นหนึ่งในตำรวจที่ไม่มีใครรู้ว่าเป็นคนร้ายเลย เขาเป็นคนฆ่าเด็กที่ไวโอเลตเคยเจอตอนแปดขวบด้วย (ซึ่งก็คือศพแรกเลย) ส่วนไวโอเลตก็สัมผัสได้ถึงกังวานของอาเธอแทน เพราะอาเธอฆ่าคนร้ายตายไปนั่นเอง

จบเรื่องร้ายๆ ไป เจย์ก็มาหาเธอบ่อยๆ แล้วก็สวีทหวานกันเสมอ จบเล่มแรกไปแบบนี้ คิดว่าเล่มต่อๆ ไป คงมีคดีอื่นๆ อีกแหละมั้งนะ เดาเอา ฮ่าๆๆ แต่จะได้อ่านอีกทีเมื่อไรก็ไม่รู้

Bingo: https://www.facebook.com/groups/booksbingo/permalink/467662280697464/
GoodReads: https://www.goodreads.com/review/show/1404536429

Start 8.52 น. Thu 11 Jul 2019
End 20.10 น. Sat 13 Jul 2019
Review Date 16.40 น. Sun 14 Jul 2019

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s