74. เพชรพระอุมา เล่ม 45 ตอนมงกุฎไพร 1 / พนมเทียน

on

74. เพชรพระอุมา เล่ม 45 ตอนมงกุฎไพร 1 / พนมเทียน — เรื่องที่ 12 July 2017

74. เพชรพระอุมา เล่ม 45 ตอนมงกุฎไพร 1 / พนมเทียน

ชื่อเรื่อง – เพชรพระอุมา เล่ม 45 ตอนมงกุฎไพร 1
ผู้แต่ง – พนมเทียน
สำนักพิมพ์ – ณ บ้านวรรณกรรม
จำนวนหน้า 318 หน้า
ราคา 225 บาท
พิมพ์ครั้งที่ 6

คำโปรย

โอ้ใคร ไหนครวญจวบค่ำ พลอดคําหรือเธอครวญใคร่ เธออยู่แห่งใด เธออยู่แห่งใด เธออยู่แห่งไหน ห่างไกล…เหลือไกลเกินห่าง อ้างว้าง ฝันเคยเคียงใกล้ เธออยู่แห่งใด เธออยู่แห่งใด จิตใจไหวหวั่น สวดมนต์ ส่งพรวอนฟ้า ขอนิทรา แนบเธอนิรันดร์ ฝากหัวใจ…ใฝ่สัมพันธ์…ฝากกัน หวั่นฤทัยจิตใจคะนึง ติดตรึงมั่นในหัวใจคร่ำครวญ เธออยู่ไหน…เธออยู่แห่งใด…ถึงไม่คืนมา ฝากลม พลิ้วพรมโชยผ่าน…ฝากธารพฤกษ์ไพรไม้ป่า ช่วยกล่อมวิญญา ช่วยปลอบทิวา…ถวิลหาเธอ

ตัวละคร
ม.ร.ว. หญิงดาริน วราฤทธิ์ (น้อย)
รพินทร์ ไพรวัลย์

รีวิวหลังอ่าน

เว้นไปสักพัก กว่าจะได้หยิบมาอ่านต่อ 55+ จริงๆ ลืมเลยว่าเล่มก่อนหน้าเกิดอะไรขึ้น แต่คงไม่ย้อนกลับไปอ่านล่ะ ก็อ่านต่อนี่แหละ

รพินทร์กับดารินก็ยังไม่ได้เจอกันสักที พลัดกันไปมาตลอด ก็เป็นการเล่าสลับฉากระหว่างการเดินทางไปเมืองของแงซายระหว่างทีมรพินทร์และทีมดาริน เราก็นั่งลุ้นเหมือนกันว่าเมื่อไรพระนางจะได้เจอกันเนี่ย 555+

อ่านๆ ไปก็ไม่รู้ว่าจะรำคาญใครดี ระหว่างดาริน พี่ใหญ่ หรือจะพี่กลางดี แต่ฝั่งรพินทร์ สาวๆ ฝรั่งในเล่มนี้ถือว่าดีขึ้นเยอะกว่าเล่มก่อนๆ เลยล่ะ เหมือนผ่านอะไรมาเยอะ ก็จะไม่แรงเท่าเล่มก่อนหน้านี้ แถมคริสยังนับรพินทร์เป็นครูไรงี้

เหลืออีก 3 เล่ม เมื่อไรจะได้เจอแงซายที่รักของเราสักที เล่มนี้โผล่มาเป็นวิญญาณหาดาริน 555+ อยากให้โผล่มาตัวเป็นๆ บ้างนะ ไม่ต้องถอดจิตมาหาดารินบ่อยๆ ก็ได้นะ

[สปอยล์]

รพินทร์พบว่าตัวเองเข้ามาในส่วนของโลกที่ย้อนไปหลายร้อยล้านปีก่อนล่ะ สัตว์ที่จะเจอก็จะเป็นยุคไดโนเสาร์ ก็ขอให้พยายามหลีกเลี่ยงที่จะพบเจอไรงี้ พวกฝรั่งสงสัยการก้าวเดินของรพินทร์ว่าทำไมไวจังเลย พยายามถามบุญคำกับจัน ก็ได้คำตอบว่ามีอาคม พอลองเดินตามก็เหนื่อยหอบ แล้วก็ถามรพินทร์ตรงๆ รพินทร์ก็ไม่ยอมบอกอะไร

คริสดูแลเบลอย่างดี จนสามารถเดินทางต่อได้ คริสนับรพินทร์เป็นครู และจะไม่เกินเลยกับรพินทร์อีก เชิดวุธโมโหพวกฝรั่ง ตอนที่รู้ว่ามียารักษาระเบิดเพลิง แต่ไม่ยอมบอกไรงี้ บ่นจนทุกคนคิดว่ารพินทร์ไม่พอใจด้วยไรงี้ จริงๆ คือพวกเขาไม่ได้ตั้งใจไม่บอก แต่แค่คิดว่ายังไม่ถึงเวลาที่จะบอกไรงี้ ฝ่ายรพินทร์ก็จะกังวลไงว่าถ้าโดนสะเก็ดเข้าเอง จะทำยังไง เพราะแค่คีธโยนใส่ช้างไป ช้างก็โดนเผาตายทั้งเป็น (ช้างยักษ์ในยุคดึกดำบรรพ์)

รพินทร์พบว่าเข้ามาถึงตรงทะเลสาบมรณะล่ะ แต่เข้ามาคนละทิศกับคราวก่อน มองไปทางเหนือก็จะเห็นทิวปีกครุฑ ใกล้ความจริงเข้าทุกที และมั่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าเครื่องบินที่พวกฝรั่งตามหา อยู่ในเมืองของแงซายนั่นแหละ

ฝ่ายดาริน หลังจากมีเจ้าด้วนนำทาง และแล้วเจ้าด้วนก็รีบนำทางไปทางที่พี่กลางกับหนานอินเคยผ่านมา แต่พอนำทางจนสุดขอบแดนระหว่างโลกปัจจุบันกับโลกดึกดำบรรพ์ เจ้าด้วนก็ร้องไห้ และส่งแค่นี้ เพราะไปต่อไม่ได้ ในตอนนี้ดารินนึกย้อนไปว่าเจ้าด้วนก็คือเศวตฉัตร ช้างที่เธอเคยรักมากมายในสมัยที่เป็นจิตรางคนางค์นั่นเอง

ดารินไม่ให้พวกพี่ๆ ยิงแมงปอยักษ์ แต่เพราะแมงปอยักษ์ทำให้หัวหน้าลูกหาบอย่างนายช้วนตกใจ เลยตกใจกันไปหมด ก็ยิงตายกันไปพอควร ดารินก็ถกเถียงกับพี่ๆ พอควร จริงๆ ตอนเกิดเหตุดารินอยู่กับพี่ใหญ่ ตามหลังคนอื่นๆ ไป พี่ใหญ่ยิงคนเดียว ส่วนดารินตั้งใจยิงไม่ให้โดน และบอกว่าเห็นไหมว่าแมงปอยักษ์ไม่ได้ตั้งใจจะทำอะไรเราสักหน่อย แค่บินมาใกล้ๆ เอง ทำไมต้องฆ่ากันด้วย

Bingo: https://www.facebook.com/groups/762832473779860/permalink/1510531745676592/
GoodReads: https://www.goodreads.com/review/show/2065079280 https://www.facebook.com/iLeeJa/posts/10155431555807381:1

Start 7.24 น. Wed 19 Jul 2017
End 14.20 น. Wed 19 Jul 2017
Review Date 16.26 น. Wed 19 Jul 2017

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s