47. เจาะจิตฆาตกร เล่ม 1 ตอนผ่าปมวิปริต (心理罪 Criminal Minds) / เหลยหมี่ (雷米)

on

47. เจาะจิตฆาตกร เล่ม 1 ตอนผ่าปมวิปริต (心理罪 Criminal Minds) / เหลยหมี่ (雷米) เขียน ประเทืองพร วิรัชโภคี — เรื่องที่ 3 May 2017

เจาะจิตฆาตกร เล่ม 1 ตอนผ่าปมวิปริต (心理罪 Criminal Minds) / เหลยหมี่ (雷米)

ชื่อเรื่อง – เจาะจิตฆาตกร เล่ม 1 ตอนผ่าปมวิปริต (心理罪 Criminal Minds)
ผู้แต่ง – เหลยหมี่ (雷米) เขียน ประเทืองพร วิรัชโภคี
สำนักพิมพ์ – ไครม์แอนด์มิสทรี ในเครือบริษัทนานมีบุ๊คส์ จำกัด
จำนวนหน้า 424 หน้า
ราคา – 295 บาท
พิมพ์ครั้งที่ 1 ตุลาคม 2558

คำโปรย

“ฟังมู่” เด็กหนุ่มอัจฉริยะผู้เงียบขรึมและรักสันโดษ เขาสามารถถอดรหัสจิตใจอาชญากรและร่างภาพคนร้ายได้แม่นยำ เกิดคดีฆาตกรรมผีดูดเลือดสุดสยอง คนร้ายฆ่าเหยื่อแล้วดื่มเลือดผสมกับเครื่องดื่ม เป็นรสนิยมวิปริตจากจิตใจที่บิดเบี้ยว หรือเป็นเพราะเกลียดชังสังคมกันแน่

ทว่า…คดีนี้เป็นเพียงจุดเริ่มต้น พบศพเหยื่อรายแล้วรายเล่าในมหาวิทยาลัยของฟังมู่ ราวกับเป็นสารท้าดวลจากฆาตกรอัจฉริยะ ฟังมู่จะเจาะจิตและเปิดโปงโฉมหน้าปีศาจร้ายผู้นี้ และหยุดยั้งหายนะที่มาประชิดตัวได้ทันเวลาหรือไม่?

ตัวละคร
ฟังมู่ อายุ 22 ปี ⇒ 24 ปี
ไถเหว่ย

รีวิวหลังอ่าน

ห่างหายจากการอ่านนิยายไปนานมาก เกือบครึ่งเดือน เพราะหนีเที่ยวไต้หวันมา 555+ เลยไม่ได้อ่านอะไรเลย แล้วพอเริ่มอ่านเล่มนี้ ก็เกือบจะไม่รอด ช่วงแรกๆ อ่านๆ วางๆ มันยังไม่ดึงดูดเรา ทั้งๆ ที่เป็นแนวที่ชอบอ่ะ เกือบจะวางไปเริ่มอ่าน “จอมนางจารชนหน่วย 11” ซะแล้ว เพราะละครจะมาแล้วไรงี้

จริงๆ เรารู้จัก “เจาะจิตฆาตกร” เพราะเคยเห็นข่าวว่าหลี่อี้เฟิงแสดงนำในเวอร์ชั่นภาพยนตร์ ตะกี้หาข้อมูลก็เจอว่าเดิมมีเป็นละครอยู่แล้ว ตั้งแต่ปี 2015 น่าดูมากๆ ด้วย เดี๋ยวคงต้องตาม ฮ่าๆ เพราะเราชอบอ่านและดูละครแนวสืบสวนสอบสวน หลังๆ นี่อ่านและดูรัวๆ ได้เลย ถึงจะอ่านไปสะเทือนใจไปกับเหยื่อในเรื่องก็ตาม ฮือๆ

กลับมาพูดถึงประเด็นว่าจะวางแล้ว แต่แล้วเมื่อคืนนี้ ในตอนที่คิดว่าเดี๋ยวอ่านต่ออีกสักบท จะวางไว้ก่อนล่ะ แล้วไปอ่าน “จอมนางจารชนหน่วย 11” ก่อนดีกว่า แต่แล้วมันติดเครื่องค้าบ มันติดจนวางไม่ได้ เข้าสู่ช่วงสนุกโดยไม่รู้ตัว ในช่วงหน้าที่ 100 นิดๆ ฮ่าๆ แบบว่าขนาดจะเข้าห้องน้ำยังไม่เข้าเลย แล้วตั้งใจจะนอนตั้งแต่ 4 ทุ่มกว่า เพราะเหมือนจะเป็นหวัด ยังขี้เกียจลุกไปกินยาแก้แพ้ แถมยังนอนเลทไปชั่วโมงหนึ่งเลย

อ่านไม่จบในจุดที่คาใจหรอก 555+ แต่คิดว่าถ้าอ่านต่อ คงไม่ได้นอนแน่ๆ เลย ก็เลยนอนไปแบบคาใจนี่แหละ ฮ่าๆๆๆ แล้วก็พบว่าเมื่อพ้นช่วงร้อยหน้าแรกมาแล้ว มันสนุกมากจริงๆ นะ สนุกจนเรายากที่ห้ามใจหยุดอ่านอ่ะ ตอนนี้ลังเลหนักมาก ระหว่างอ่าน “เจาะจิตฆาตกร เล่ม 2” กับ “จอมนางจารชนหน่วย 11” เราจะอ่านอะไรก่อนดี ฮ่าๆ

ตัวละครหลักของเรื่องคือ “ฟังมู่” เป็นนักศึกษาปริญญาโทของมหาวิทยาลัย J มีความสามารถในการวิเคราะห์ถึงลักษณะนิสัย และลักษณะต่างๆ ของฆาตกรได้อย่างยอดเยี่ยม โดยมีเหตุผลประกอบในการวิเคราะห์อย่างดีเยี่ยม เขาเป็นคนเก็บตัว ไม่สุงสิงกับใคร เพราะอดีตในสมัยเรียนปริญญาตรี เขาได้พบกับเหตุการณ์ที่เลวร้ายขั้นสุด ซึ่งในนิยายไม่ได้เล่าละเอียดมาก แค่ค่อยๆ ย้อนกลับไปพูดถึงอย่างละนิดอย่างละหน่อย

ฟังมู่น่าสงสารจริงๆ นะ คือแบบว่าเฮ่อออ ถึงจะเก่งแบบนี้ แต่คนรอบตัวก็ต้องมาจากไปมากมาย เขาจะเจ็บปวดขนาดนี้ที่ต้องเห็นคนรอบตัวจากไปแบบที่โดนฆาตกรรมอย่างโหดร้าย ฟังมู่คือตัวละครที่อ่านแล้วคนอ่านอย่างเราสัมผัสได้ รู้สึกถึงความเป็นคนธรรมดาทั่วๆ ไปอย่างเรานี่แหละ ที่มีดีมีร้ายปนๆ กันไป ตอนไหนที่เขาเหวี่ยง อารมณ์ไม่ดี เราก็ไม่ได้รู้สึกเกลียดอะไร กลับคิดว่าเขาคงจะเก็บกดมามากเกินไป

ไถเหว่ย เป็นตำรวจที่ตอนแรกไม่เชื่อมือฟังมู่หรอก แต่พอได้พิสูจน์ในคดีแรกๆ ก็ทำให้กลายเป็นคู่หูกันไปเลย อ่านๆ ไปก็ชอบไถเหว่ยเช่นกัน ฮ่าๆ

เรื่องนี้ตัวละครผู้หญิงไม่ค่อยเด่นหรอก แค่มีเอ่ยถึงนิดๆ หน่อยๆ เพราะประเด็นหลักคือการตามหาฆาตกรต่อเนื่อง คดียาวต่อเนื่องมากจนบางทีเราก็ลืมว่าคดีแรกๆ เกิดอะไรขึ้นหว่า นี่ขนาดอ่านจบอย่างรวดเร็วแล้วนะ ยังแอบลืมอ่ะ

ส่วนคนร้าย เราพอเดาได้ แล้วก็เดาถูกด้วย ซึ่งเดาได้ไม่ยากหรอก แต่ความโรคจิตของตัวร้ายนี่แหละ ที่น่ากลัวที่สุด

โดยรวมคือชอบมาก ตอนลุ้นคือลุ้นจนหยุดอ่านไม่ได้ คดีโหดมากไหม เราว่าโหดมาก แต่การบรรยายไม่โหดเท่าไร เลยอ่านได้สบายๆ ค่ะ และแอบคิดว่าช่วงท้ายๆ จบเร็วไปหน่อย 555+ แต่ถึงจะจบรวบรัดไปหน่อย เริ่มเรื่องมาก็อ่านๆ วางๆ แต่พอทำเราเครื่องติดแล้ว เราเลยให้ห้าดาวไปเลยค่ะ ติ่งเรื่องนี้แล้วจ๊ะ ตามต่อแน่ๆ ^_^

[สปอยล์]

คดีแรกที่ฟังมู่กลับมาวิเคราะห์อย่างจริงจังคือคดีที่มีคนดูดเลือด ซึ่งก็วิเคราะห์ถูก เขาเข้าไปคุยกับคนร้ายด้วย ซึ่งเหมือนเป็นโรคจิตที่คิดว่าตัวเองขาดเลือด ทั้งๆ ที่ปกติ มีช่วงที่คนร้ายเกือบจะฆ่าเขาตายตอนคุยกันด้วย แล้วตอนที่คนร้ายจะถูกประหาร ก็ฝากจดหมายมากับไถเหว่ย แต่ฟังมู่ดันไม่อ่าน เผาทิ้งทันที น่าเสียดายนะ ไม่งั้นคดีสองอาจจะไขได้ไวกว่านี้

ต่อมามีคดีฆ่าต่อเนื่องรอบๆ มหาวิทยาลัย J ซึ่งฟังมู่สืบไปสืบมาก็พบว่าใกล้ตัวเขามากๆ แถมคนร้ายมีบอกลำดับของการฆาตกรรม ว่านี่เป็นลำดับที่เท่าไร ฟังมู่หาจนเจอว่าคนร้ายเลียนแบบฆาตกรชื่อดังในอดีต โดยแต่ละคดีจะมีคำบอกใบ้ไว้ว่าคดีต่อไปจะเกี่ยวกับอะไรยังไง

ฟังมู่เคยช่วยทันแค่ตอนไปช่วยหลินอะไรสักอย่าง จำชื่อไม่ได้ กับเติ้งอะไรสักอย่าง 555+ เรียกเพื่อนหลินกับแม่นางเติ้งแล้วกันนะ คือเพื่อนหลินชอบแม่นางเติ้ง เลยกำลังสารภาพรัก คนร้ายใช้โอกาสนี้ทำร้ายเพื่อนหลินจนเกือบตาย แต่ก็รอดไม่ได้ ใช้เวลาพักรักษาตัวนานเลย ส่วนแม่นางเติ้งไม่ได้ชอบเพื่อนหลินอะไรมากมายหรอก แต่พอเขาทำดีด้วยมากๆ ก็เริ่มจะใจอ่อน พอเกิดเหตุการณ์เกือบถูกฆ่าตาย แล้วฟังมู่ช่วยไว้ ก็ทำให้แม่นางเติ้งบอกชอบฟังมู่ และทำให้หลังจากนั้นฟังมู่เผลอจูบนาง จนได้เป็นแฟนกัน 555+

ฟังมู่มีอดีตฝังใจเพราะตอนเรียนป.ตรีนั้น เพื่อนรักเขาเคยถูกฆ่าตายอย่างโหดเหี้ยม รักแรกของเขาถูกฆ่าตัดหัว ชื่อว่าเฉินซี เขาเจ็บช้ำมากมาย ฝันร้ายทุกคืน เลยกลายเป็นคนเก็บตัว

เราพอเดาได้ว่าเพื่อนเมิ่งน่าจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับคดีฆ่าต่อเนื่อง เพื่อนเมิ่งเป็นคนที่กลัวการขานชื่อ ต่อมาเหมือนอาการจะหายดี เพราะพบจิตแพทย์สักที่ แล้วต่อมาก็อาการหนัก ฟังมู่เคยเจอตอนเพื่อนเมิ่งจับฉีกแมวตัวเองที่ชื่อทอม แล้วก็กัดกินโดยที่ไม่รู้ตัวเลย เพื่อนเมิ่งกลัวหนูเพราะแม่กลัวหนู แล้วก็กลัวการขานชื่อ เพราะอดีตฝังใจตอนเด็กที่เห็นทหารโดนขานชื่อมั้งนะ (ลืม) ต่อมาเพื่อนเมิ่งก็โดนจับว่าเป็นฆาตกรต่อเนื่อง เพราะพุ่งมาทำร้ายฟังมู่

ฟังมู่ไม่เชื่อว่าเพื่อนเมิ่งเป็นคนทำ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เพื่อนเมิ่งอาละวาดจนหัวโขกกำแพงตายไป แม่ของเพื่อนเมิ่งโทรมาบอกว่ามีจดหมายส่งมาถึงจากเพื่อนเมิ่ง เขียนว่ามักจะไปพบหมอไรงี้ ฟังมู่เลยรีบไปหา เพื่อพบว่าแม่เพื่อนเมิ่งถูกฆ่าตายด้วยการที่คนร้ายเอาหนูมาวาง ทำให้แม่เพื่อนเมิ่งหัวใจวายตาย ฟังมู่เจอสัญลักษณ์ของคดีต่อไป แต่ก็ช่วยไม่ทัน T^T ฟังมู่ถูกจับเป็นผู้ต้องสงสัย แต่สุดท้ายก็พ้นผิด เพราะมีพยานรอบข้างว่าไม่ได้ทำ

คดีต่อมา กว่าฟังมู่จะเข้าใจ ก็ช้าไปแล้ว ในคืนคริสต์มาสอีฟนั้นฟังมู่ไปงานเต้นรำ แล้วก็ร้องเกะ ตามคำชวนของรูมเมท แล้วก็แฟนสาว (แม่นางเติ้ง) รูมเมทของเขาได้รับโทรศัพท์แปลกๆ หลายรอบ เหยาเหยา แฟนของรูมเมทงอน เลยทะเลาะกัน เลยแยกย้ายกันกลับ วันต่อมาฟังมู่เอะใจ จนเข้าใจว่าคนร้ายจะทำอะไร แต่ก็ช้าไปแล้ว พบศพเหยาเหยาที่ใต้สระน้ำ รูมเมทโกรธมากจนไล่ฟังมู่ออกจากห้อง ฟังมู่ไปนอนห้องของเพื่อนเมิ่ง เลยทำให้เจออะไรน่าสงสัยอีกหลายๆ อย่าง

ฟังมู่คุยกับไถเหว่ยเรื่องจดหมายของคนร้ายคดีแรก สรุปว่าไถเหว่ยแอบอ่านแล้วมีเอ่ยถึงการพบหมอด้วย เลยทำให้ทั้งสองตกใจและเดาได้ว่า คนบงการของคดีดูดเลือด กับคดีที่เพื่อนเมิ่งโดนใส่ร้ายเนี่ย คนร้ายคนเดียวกันแน่ๆ

คราวนี้ทิศทางของคนร้ายชี้ไปที่คนเป็นอาจารย์ในมหาลัย J นี่แหละ เราก็เดาไว้สองคนคืออาจารย์เฉียว ที่รักและเอ็นดูฟังมู่มาตลอด แต่พอฟังมู่ช่วยตำรวจก็แสดงท่าทีเย็นชา กับเจ้าหน้าที่ห้องสมุดที่ฟังมู่เจอบ่อยๆ พอฟังมู่เริ่มเดาได้ว่าเป็นใคร อาจารย์เฉียวก็หายตัวไป เจ้าหน้าที่ห้องสมุดชื่อซันผู่มาสอนแทน

ซันผู่นั้นแท้จริงเคยเป็นศิษย์โปรดของอาจารย์เฉียว และถือเป็นรุ่นพี่ของฟังมู่ ต่อมาวิเคราะห์พลาด ขู่คนที่ถูกจับตัวไปจนตาย ทำให้สูญเสียทุกอย่าง อาจารย์เฉียวก็ช่วยได้แค่จากเป็นอาจารย์ ให้ซันผู่กลายเป็นเจ้าหน้าที่ประจำห้องสมุด

ฟังมู่คุยกับตำรวจที่ไม่ค่อยชอบเขา เพราะในอดีตเคยโดนซันผู่ทำให้ไม่เชื่อใจพวกนักวิเคราะห์ฆาตกรไรงี้ เอะใจว่าไถเหว่ยคือรายต่อไป เลยตามหาจนเจออาจารย์เฉียวถูกขังอยู่ พอซันผู่เห็นว่าฟันมู่มาแล้ว เขาเลยจุดไฟเผาอาจารย์เฉียว อาจารย์เฉียวจากไปโดยไม่ร้องสักแอะ เพราะกลัวว่าลูกศิษย์จะฝันร้าย ก่อนจากกัน อาจารย์เฉียวไม่ได้กลัวอะไรแล้ว และพูดจาอย่างอ่อนโยนกับฟังมู่ด้วย

ฟังมู่ตามไปช่วยไถเหว่ย ต่อสู้และคอยหลบหนีซันผู่ และสุดท้ายก็แกล้งหลอกซันผู่ว่าอัดเสียงในปากกาไว้ พอซันผู่ทำท่าจะฆ่าเขา ฟังมู่ก็หันกลับไปยิงซันผู่ตายทันที ตอนแรกโดนจับตัว ต่อมาถูกปล่อยตัว เพราะถือว่าป้องกันตัว เนื่องจากตำรวจก็สืบจนพบว่าคนร้ายที่แท้จริงคือซันผู่

แม่นางเติ้งหนีหายไปตั้งแต่เกิดเรื่องราวกับเหยาเหยา หลังจากนั้นก็ไม่ได้ถูกเอ่ยถึงอีกเลย ก็ไม่รู้จะเป็นไงนะ ตอนนี้อยากรู้จังว่าในอดีตที่ฟังมู่เจอนั้น ใครเป็นคนทำกัน โหดร้ายมากกกกกก จริงๆ โหดร้ายทุกตอนเลย ฮือๆ

Bingo: https://www.facebook.com/groups/762832473779860/permalink/1455600334503067/
GoodReads: https://www.goodreads.com/review/show/2012628332 https://www.facebook.com/iLeeJa/posts/10155256934992381:0 https://www.facebook.com/iLeeJa/posts/10155256933512381:0

Start 19.07 น. Tue 23 May 2017
End 12.01 น. Mon 29 May 2017
Review Date 16.20 น. Mon 29 May 2017

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s