Boss & Me มื้อนี้มีรัก (杉杉来吃 ซานซานมากิน) / กู้ม่าน (顾漫)

on

8. Boss & Me มื้อนี้มีรัก (杉杉来吃 ซานซานมากิน) / กู้ม่าน (顾漫) เขียน พันมัย แปล — เรื่องที่ 8 January 2017

Boss & Me มื้อนี้มีรัก (杉杉来吃 ซานซานมากิน) / กู้ม่าน (顾漫)

 

ชื่อเรื่อง – Boss & Me มื้อนี้มีรัก (杉杉来吃 ซานซานมากิน)
ผู้แต่ง – กู้ม่าน (顾漫) เขียน พันมัย แปล
สำนักพิมพ์ – อรุณ
จำนวนหน้า 385 หน้า
ราคา 325 บาท
พิมพ์ครั้งที่ 1 ธันวาคม 2559

คำโปรย

“เซวียซานซาน” นักศึกษาจอมโก๊ะจบใหม่ ชาวกวางเจา ได้ไปเข้าทำงานที่บริษัท “เฟิงเถิง” ที่เมืองเซี่ยงไฮ้ ในแผนกการเงิน

วันหนึ่งเธอได้ถูกฝ่ายสูติของโรงพยาบาลตามตัวเพื่อมาบริจาคเลือดให้กับ “เฟิงเยวี่ย” น้องสาวของ “เฟิงเถิง” เจ้าของบริษัทมาดเข้มที่เธอทำงานอยู่ แล้วนับตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา เฟิงเยวี่ยก็ส่งข้าวกลางวันที่มี “ตับหมู” ซึ่งเป็นเมนูที่ซานซานยี้ที่สุดเพื่อให้เธอบำรุงเลือดที่บริจาคไป ต่อเนื่องกันเป็นเวลาหลายสัปดาห์

เพราะกรุ๊ปเลือดที่หายากของเธอ นำพาให้เธอกับเขาได้มาเจอกัน ทว่าด้วยฐานะที่แตกต่างสร้างปราการกั้นกลางความรู้สึกระหว่างเขากับเธอเอาไว้ แต่ถึงแม้ตัวเธอจะไม่ใช่คนที่คู่ควรกับเขามากที่สุด ก็จะขอทำตัวให้เป็นคนที่ดีที่สุดเพื่อเขาให้จงได้ ฉันอาจจะไม่ใช่คนที่ดีที่สุด แต่ฉันจะเป็นตัวฉันที่ดีที่สุด เพื่อคุณ

ตัวละคร
เซวียซานซาน (薛杉杉) อายุ 22 ปี ⇒ 25 ปี
เฟิงเถิง (封腾)

รีวิวหลังอ่าน

อ่านแล้วชอบสุดๆ แม้ว่าเรื่องจะเรื่อยๆ ไปก็ตาม 555+ คือช่วงนี้แก่แล้วนะ ปกติอ่านนิยายถ้าง่วงก็จะวางแล้วนอนทันที ไม่ฝืนอ่านจนดึกดื่นนะ แต่สำหรับเล่มนี้ ไม่รู้ว่ามีอะไรดึงดูด 555+ อ่านถึงตี 2 กว่า ไปได้ครึ่งเล่มกว่า (เข้านอน เพราะคนที่บ้านนอนกันหมดแล้ว เปิดไฟไม่ได้ล่ะ นอกจากไปอ่านในห้องน้ำ ฮ่าๆๆ) แถมยังจะฝันว่าอ่านจบแล้ว (และฝันว่าตัวเองเป็นซานซาน 555+) จนต้องรีบตื่นมา 7 โมงเช้ามาอ่านต่อจนจบอ่ะ 555+

เราขำซานซานหนักมาก นี่เรานึกหน้าจ้าวลี่อิ่งตลอดเวลายิ่งฮาหนัก 555+ ต้องตามดูละครต่ออย่างแน่นอน ^_^ ซานซานเป็นตัวละครที่มีเสน่ห์มาก อ่านแล้วตกหลุมรักนางอย่างจัง นางตรงไปตรงมาดี คิดอะไรก็ตลก อ่านไปขำไปจริงจัง ฮ่าๆๆ

แต่ละตอนสั้นไปหน่อย เรื่องเวยเวยก็สั้นแบบนี้แหละ 555+ แต่นิยายฟีลกู้ดสไตล์กู้ม่านคือดีต่อใจจริงๆ นะ อ่านไปมีความสุขสุดๆ ถึงจะเหมือนโลกสวย แต่ก็โลกสวยแบบมีสาระและข้อคิดดีๆ ไม่ได้เป็นอะไรที่เป็นไปไม่ได้ซะทีเดียว (เหรอ 555+ แล้วอย่างเซียวไน่จะหาได้จากไหนคะ อยากได้เป็นแฟนค่ะ)

มีฉากที่ขำมากๆ คือเรื่องเช็คเงิน แล้วซานซานคิดในใจว่าอยากโดนดูถูก ไม่อยากโดนดูผิด 555+ โอ๊ยยยยขำ ฮากว่านี้ไม่มีอีกแระ กร๊ากๆๆๆ

มีอ่านผิดด้วย ตรงคำโปรยในเล่มก่อนเริ่มเรื่อง เจอคำว่า “ผอ. เชียวนะ” เราดันอ่านเป็น “ผอ. เซียวนะ” ในหัวคือมโนว่า เอ๊ะๆๆๆ เซียวไน่มามีบทเด่นอยู่ในคำโปรยในเล่มด้วยเหรอเนี่ย สรุปอ่านผิด 555+ เจอเซียวไน่ในตอนพิเศษแทน 555+ ^^

รู้สึกสนุกจนหยุดไม่ได้ อ่านไปขำไป แม้กระทั่งฉากหวานๆ ก็ไม่ได้บรรยายตรงๆ แต่ใช้คำฮาๆ แทนไป คือมันอ่านแล้วขำอ่ะ 555+ และฟินไปได้ไม่ยาก นี่ทำเอาลืมเข้าเฟซ ลืมเล่นเกมจีบเจ้าชายด้วย 555+ (ในเรื่องมีเอ่ยถึงเกมจีบหนุ่มด้วย ฮามากที่เทียบบอสกับบอสใหญ่ในเกม กร๊ากๆๆๆๆๆ ที่โอกาสในการได้ตัวมาและเข้าถึงมันยากนะเว้ยยยย 555+)

และพบว่าการอ่านนิยายของกู้ม่าน บางทีก็ชอบปล่อยประโยคเด็ดๆ ปิดท้ายฉากตลอด บางทีเราตามทันก็ขำไป ตามไม่ทันก็ทำหน้างงแบบซานซาน 555+ คือพูดตามตรงนะ มีหลายประโยคที่เฟิงเถิงพูด แล้วเราก็ยังงงๆ ไม่เข้าใจ กร๊ากๆๆๆ

ถามว่าอ่านแล้วชอบบอสไหม ก็ไม่อ่ะ เราชอบซานซาน นางน่ารักมากๆ ฮาตลอด 555+ ถึงจะไม่ได้ชอบบอสเท่าไรนัก แต่ถ้าได้แฟนแบบบอสก็ดีงามอ่ะ บอสทุ่มเทตัวให้หมดตัวเลยนะ กร๊ากกกก แต่ยังไงเราก็รักเซียวไน่มากๆ ❤ ไม่สามารถปันใจมารักบอสได้จริงๆ

อีกอย่างนะ นิยายของกู้ม่าน คนอ่านอย่าหวังนะคะ ว่าจะเจอคำพูดประมาณว่า “ฉันรักเธอ” “เธอคบกันฉันเป็นแฟนเถอะนะ” “ฉันแอบชอบเธอมานานมากแล้ว” บลาๆๆๆ ไม่มี๊ไม่มีค่ะ 555+ คนอ่านรับรู้ด้วยใจไปกับคำพูดที่ไม่ได้ตรงไปตรงมาของตัวละครแทนนะ ^^ แต่มันก็สนุกและชอบมากกว่าคำพูดดาษดื่นแบบนั้นอ่ะ

ที่สำคัญคือฉากที่เหมือนจะเรท กร๊ากๆๆ มันอ่านแล้วรู้สึกดี เพราะไม่มีคำบรรยายอะไรหรอก แต่ใช้คำเรียกแทนการกระทำแบบนั้นได้แบบฮามากๆ อ่านไปเลยขำไปมากกว่า 555+ และรู้สึกสนุกจริงๆ ว่าบอสจะแถอะไรอีกคะ ฮ่าๆๆๆ แต่บอสก็แถไปได้เรื่อยจริงๆ จนซานซานไม่มีทางสู้ กร๊ากกกกกก แพ้บอสราบคาบ จัดการบอสไม่ได้สักที ฮ่าๆๆๆ

อีกอย่างที่ลืมบอกคือ อย่าหวังแบบละครไทยนะ ที่เวลามีงานเลี้ยง แล้วพระเอกทิ้งทุกคนเพื่อเดินมาขอนางเอกเต้นรำ เลิกหวังไปได้เลย 555+ แล้วก็อย่างการโผล่มาเซอร์ไพรส์เพื่อบอกรักไรงี้ ไม่มีนะจ๊ะ คือเราชอบอ่ะ เรื่องมันเรื่อยๆ แต่เดาทางไม่ได้ว่าจะลงเอยกันยังไง ^^

อินกับเรื่องสอบ CPA ด้วย เพราะน้องสาวเราก็อ่านสอบ 555+ เหมือนจีนมีสอบ 5 วิชาตามในเล่ม แต่ไทยรู้สึกว่าจะ 6 นะ

ที่กรี๊ดหนักมากคือเซียวไน่+เวยเวย ในตอนพิเศษ 555+ คนแปลแปลคำเรียกต้าเสินว่าท่านเทพบุตร ก็จริงแหละ แต่ร้ายกาจที่สุดอ่ะ ฮาาาา

ดีใจที่เจอทั้งเซียวไน่ เวยเวย ในตอนพิเศษ นอกจากนี้ยังมีอวี๋กงด้วย ส่วนเหม่ยเหรินกับ KO ก็มีโผล่มาในเกมนะ เราจำชื่อ User ของสองคนนี้ได้ 555+ อ่านจากคำแปลก็คิดว่าน่าจะใช่นะ บางชื่อพอไม่ได้ทับศัพท์ แต่แปลมาเลย เราจะงงๆ นิดหน่อย

อ่านแล้วชอบฉงฉงจังเลย ตอนฉงฉงคุยกับซานซานคือฮามากๆ และรู้สึกว่าฉงฉงกับคุณน้าซานซานเข้ากันได้ดีจริงๆ ^^ มิน่าซานซานถึงอยากได้มาเป็นลูกเขย รออ่านเรื่องของรุ่นลูกนะ จะใครก็ได้ มาสักคนเหอะ อยากอ่านมาก 555+

เดี๋ยวตามดูละครซานซานต่อล่ะ และอาจจะอ่านฉบับจีนคู่กันไปอีกรอบ ^_^

ฟีลกู้ดสุดๆ อ่านแล้วมีความสุขมาก ปกติหลังๆ เราสามารถวางนิยายเพื่อเข้านอนได้ แต่เมื่อคืออ่านซานซานแล้วแบบว่า แอร๊ยยยยย คือแบบว่าเฮ้ยยย เรื่องมันเรื่อยๆ นะ แต่ฉันวางไม่ได้จริงๆ ชอบๆๆๆ

นี่ก็เหมือนเขียนรีวิวพูดวกวนไปมา 555+ คือจะบอกว่าที่ชอบ ไม่ได้ชอบเพราะมันฟินสุดๆ จริงๆ มันก็ฟินไม่สุดหรอก แต่ชอบเพราะมันฟีลกู้ดไง บางครั้งอ่านอะไรเครียดๆ นานๆ มันก็เครียดตาม การได้อ่านนิยายที่มันสุขทั้งเรื่องแบบนี้ ตัวร้ายแทบไม่มีผลกับเรื่อง (แทบจะเป็นแค่แขกรับเชิญในเรื่อง) การดำเนินเรื่องหลักๆ ก็มีแค่พระนาง มันก็สนุกนะ แถมอ่านไปมีความสุขสุดๆ อ่ะ

เหมือนอย่างเรื่องเวยเวย พูดจริงๆ ก็คือการได้ดูละคร + อ่านนิยายเวยเวย (ภาษาจีน) ไปแล้วนั้น พบว่าต้องสองอย่างคู่กันไป มันสมบูรณ์แบบมาก (อาจจะเพราะกู้ม่านเขียนบทละครเรื่องเวยเวยด้วยค่ะ) เพราะในนิยายก็เป็นการเล่าเรื่องในมุมมองนางเอกฝ่ายเดียว แต่พอเป็นละคร ก็จะครอบคลุมหมดเลย ดีงามอ่ะดีงาม ว่าแต่จากเรื่องบอสเฟิงเถิงมาเวยเวยได้อย่างไร 555+ (เพราะเซียวไน่ไงจ๊ะ กร๊ากๆๆ)

ลืมบอกว่าละครแสดงโดยจ้าวลี่อิ่ง กับจางฮั่นค่ะ โดยส่วนตัวเราชอบจ้าวลี่อิ่ง แต่เฉยๆ กับจางฮั่น 555+ และตั้งท่าจะดูมานานแล้ว ตั้งแต่ก่อนจะเอามาฉายที่ไทยในชื่อเรื่องว่า “ขุนเธอให้อ้วนแล้วชวนมารัก” กร๊ากกกกกก แล้วก็ตั้งแต่ก่อนจะรู้ว่าเกี่ยวโยงกับเรื่องเวยเวยด้วย แต่เราดันดูเวยเวยจบล่วงหน้าไปก่อนล่ะ 555+ นี่เดี๋ยวต้องรีบตามไปดูจริงๆ อยากดูลี่อิ่งเป็นซานซาน อิอิ

อีกเรื่องที่ลืมพูดไป ชอบซานซานตรงที่รู้ว่าฐานะระหว่างตัวเธอกับเฟิงเถิงมันต่างกันมาก เธอทำอะไรไม่ได้ เลยบอกว่าจะสอบ CPA ให้ได้ เพื่อบอสของเธอ แบบเป็นตัวของตัวเองที่ดีที่สุดก็เพื่อบอสของเธอเลย แอร๊ยยย คือเราชอบความคิดของเธอจริงๆ เลยไม่แปลกใช่ไหมล่ะ ที่ทำให้เราตกหลุมรักซานซานคนนี้เข้าจังๆ

แต่ก็ขำแหละนะว่าพอซานซานเตรียมสอบ CPA ทำให้เธอไม่ค่อยมีเวลาให้เขา เขาก็ทนไม่ได้อีก กร๊ากกกกกกกกก

ส่วนเฟิงเถิงก็ฮานะ 555+ มีการพูดว่า ถ้ารู้ว่าทำยังไงก็ไม่มีทางเท่าเทียมฉันได้ แล้วจะคิดเยอะไปทำไมไรงี้ จริงๆ ตอนอ่านคือคนอ่านขำไง แต่ความเป็นจริงเราว่าไม่ง่ายเลยที่คนสองคนที่ฐานะทางสังคมต่างกันมากจะเข้าใจในกันและกันได้ขนาดนี้ และปรับตัวเข้าหากันได้ เพราะฉะนั้นถึงจะอ่านแบบฟีลกู้ด แต่ก็มีแง่คิดดีๆ ของเรื่องความรักให้เราได้เข้าใจง่ายๆ และได้คิดตาม ^^

จริงๆ บอสหื่นมาก กร๊ากกกกกกกก แล้วก็ร้ายพอๆ กับเซียวไน่แหละ แต่ก็ไม่รู้ว่าใครร้ายกว่าใครกันแน่ อยากให้มีฉากปะทะกันเยอะๆ จังเลย แต่ที่แน่ๆ บอสร้ายกาจมากที่สั่งอาหารเผ็ดให้เซียวไน่ของลี่น้อย น่าสงสาร ฮ่าๆๆๆ

เอาเป็นว่าใครกำลังตามอ่านนิยายอ่านเพลินๆ มีความสุขที่ได้อ่าน ไม่ต้องคิดอะไรมาก ก็ลองหามาอ่านดูนะคะ มันดีต่อใจจริงๆ ค่ะ

Bingo: https://www.facebook.com/groups/762832473779860/permalink/1317461354983633/
GoodReads: https://www.goodreads.com/review/show/1847141664 https://www.facebook.com/iLeeJa/posts/10154837499812381:0

Start 21.59 น. Sat 14 Jan 2017
End 8.41 น. Sun 15 Jan 2017
Review Date 10.57 น. Mon 16 Jan 2017

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s